Pas një dekade eksperimentesh artistike pa kufij, një prej hapësirave më të pazakonta kulturore në Salford po përgatitet të mbyllë dyert. “The White Hotel”, i vendosur në një ish-garazh kontrolli automjetesh, ka qenë njëkohësisht klub nate underground dhe laborator arti që ka ndikuar fort në skenën alternative të veri-perëndimit të Anglisë.
Sipas drejtuesve të tij, vendimi për mbyllje në janar vjen pas një kombinimi faktorësh, përfshirë edhe rrezikun e përmbytjeve në zonë, të identifikuar nga autoritetet lokale. “Në thelb, është një kënetë,” thotë bashkëthemeluesi Ben Ward, duke shtuar se është më mirë të largohet “në kohën e duhur, sesa të kthehet në një muze të vetvetes”.

Gjatë dhjetë viteve, hapësira ka pritur një program të jashtëzakonshëm që varionte nga ansamble klasike si Manchester Collective, te homazhe për Bertolt Brecht dhe deri te seti i fundit DJ i legjendës Andy Weatherall. Për shumëkënd, “The White Hotel” ishte më shumë se klub: ishte një pikë takimi për artin eksperimental dhe muzikën e skajshme.
E fshehur në një zonë industriale pranë lumit Irwell dhe jo larg burgut Strangeways, lokali u bë i njohur për atmosferën e tij të vështirë për t’u gjetur dhe për programimin e tij të guximshëm. Ideja fillestare, sipas bashkëthemeluesit Austin Collings, ishte të ngjante me klube ikonike artistike të Londrës, ku arti dhe kaosi bashkëjetonin.
Në fillimet e tij, klubi funksiononte pothuajse pa rregulla strikte në hyrje, me një publik po aq të pazakontë sa vetë programi. Kujtimet përfshijnë skena të çuditshme dhe të paparashikueshme, nga fishekzjarrë brenda ambientit deri te roje sigurie ish-ushtarake dhe madje një qen që shoqëronte kontrollin e hyrjes.
Megjithatë, pas kaosit të dukshëm fshihej një organizim i fortë dhe një filozofi e qartë: çdo fitim ri-investohej në hapësirë dhe program. Ward e përshkruan qasjen e tyre si “minimum buxhet, maksimum idesh”. Programimi shpesh pasqyronte ngjarjet politike dhe sociale të kohës, duke e kthyer klubin në një hapësirë reagimi kulturor.

Një nga ngjarjet më të përfolura mbetet një performancë e vitit 2018 që rikrijonte ceremoninë e varrimit të Princeshës Diana, e cila u bë objekt polemikash të mëdha në media. Për organizatorët, ajo ishte një ndërhyrje artistike e ndërlikuar dhe emocionale, edhe pse u cilësua kontroverse nga tabloidet britanike.
Në vitet e fundit, “The White Hotel” ka pritur emra të rëndësishëm të muzikës eksperimentale dhe elektronike, duke fituar një reputacion ndërkombëtar si një nga hapësirat më të guximshme në Britani.
Tani, ndërsa mbyllja po afron, ekipi i tij po përgatit një festival lamtumire në Blackpool, si dhe projekte të reja në film dhe art. Megjithëse ndërtesa fizike do të zhduket, themeluesit e saj besojnë se fryma e saj do të vazhdojë në forma të tjera krijuese.
Në një zonë që po ndryshon shpejt për shkak të urbanizimit, “The White Hotel” mbetet një kujtim i një kohe kur një klub mund të ishte njëkohësisht skenë arti, eksperiment dhe kaos i kontrolluar. /GazetaExpress/