Piramidat pushtojnë Leedsin

Arte

Gazeta Express

11/05/2026 18:28

Tradita e grupeve që dalin në skenë me maska të çuditshme është e gjatë: nga sytë gjigantë prej papier-mâché të The Residents deri te kostumet e frikshme të Slipknot.

Por dyshja nga Quebecu, Angine de Poitrine, duket se e çon këtë zakon në një nivel edhe më absurd. Veshjet e tyre me pika janë një spektakël më vete.

Kitaristi dhe basisti me kitarë dyqafëshe, Khn de Poitrine, mban në kokë një piramidë gjigante të kthyer përmbys, me një hundë të gjatë si Pinoku. Bateristi Klek de Poitrine ka një kokë të stërmadhe, aq sa të kujton Kalorësin e Zi të Monty Python, por edhe ajo vjen me një hundë të varur që lëkundet teksa ai luan, si dhe me një piramidë të vogël të artë sipër. Skena, bateria, stenda e produkteve dhe madje disa nga fansat janë mbuluar me pika. Një grup veçanërisht i frymëzuar ka ardhur edhe me piramidat e arta të Klekut në kokë.

Nëse e gjithë kjo duket si fenomen, kjo ndodh sepse pikërisht i tillë është. Edhe pse grupi u formua në vitin 2019 dhe dy muzikantët kanë luajtur bashkë shumë më herët, Angine de Poitrine u kthye në sensacion në fillim të këtij viti, pasi një radio amerikane publikoi një video të performancës së tyre në një festival francez.

Koncerti i tyre i parë në Britaninë e Madhe, në Leeds, ishte shitur plotësisht. Po kështu janë shitur edhe disa shfaqje shumë më të mëdha të planifikuara për vjeshtë. Para se të luajnë qoftë edhe notën e parë, dyshja e çmendur pritet si fitimtare. Madje, para daljes së tyre në skenë, fansat fotografojnë konfigurimin e ndërlikuar të pedaleve të Khnit, sikur të ishte një objekt kulti.

Fatmirësisht, muzika është po aq e jashtëzakonshme sa kostumet. Tingulli i tyre është një hibrid i çuditshëm, hipnotik dhe i tërbuar mes math rock-ut, prog rock-ut, punk-ut, ritmeve të përsëritura me nervozizëm, loop-eve mikrotonale dhe frazave të shpejta në kitarë. Edhe titujt e këngëve, si Sarniezz dhe Utzp, tingëllojnë sikur vijnë nga një gjuhë tjetër. Herë pas here, muzika shpërthen në një lloj hard rock-u jashtëtokësor.

Këngë në kuptimin klasik nuk ka. Në vend të vokalit, ata lëshojnë herë pas here tinguj mekanikë, “wooo” apo “oggy oggy oggy”, me gurgullima që duken sikur vijnë nga një specie aliene. Por pikërisht kjo e bën shfaqjen edhe më magnetike: çdo gjë duket absurde, por asgjë nuk është e rastësishme.

Duhet admiruar mjeshtëria e frikshme muzikore që e mban këtë kaos kaq të ngjeshur dhe të saktë, aq më tepër kur merret parasysh se muzikantët luajnë të mbyllur brenda atyre kostumeve groteske. Megjithatë, sekreti i suksesit të Angine de Poitrine nuk është vetëm virtuoziteti. Në kohë të zymta, ata ofrojnë diçka të rrallë: argëtim të pastër, absurd dhe të parezistueshëm.

Gjatë koncertit, grupi dhe publiku krijojnë disa herë me duar formën e piramidës, si një gjest falënderimi të ndërsjellë. Në një moment tjetër, e gjithë salla kërcen lart e poshtë në sinkron të plotë. Kur epika e çmendur Sherpa e çon mbrëmjen drejt një kulmi të furishëm, është e qartë se koncerti ka funksionuar përtej çdo pritshmërie.

Në fund, publiku largohet me buzëqeshje të mëdha në fytyrë dhe, figurativisht, me një piramidë të vogël në zemër. Angine de Poitrine mund të duken si shaka kozmike me pika, por në Leeds dëshmuan se zhurma rreth tyre është plotësisht e merituar. /GazetaExpress/