U bë shkak për shuplakën e Brigitte ndaj Emmanuel Macron? Kush është Golshifteh Farahani, aktorja iraniane që komplimentoi presidenti francez

Lajme

Gazeta Express

13/05/2026 18:26

Personi i tretë dhe misterioz që thuhet se qëndron pas shuplakës së famshme të Brigitte Macron ndaj Emmanuel Macron, sipas mediave franceze, është aktorja iraniane Golshifteh Farahani.

Sipas gazetarit politik të revistës Paris Match, Florian Tardif, në librin e tij me titull “Një çift (pothuajse) perfekt”, mesazhet që Brigitte Macron pa në telefonin e bashkëshortit të saj dhe që shkaktuan tension mes çiftit, përmbanin komente për aktoren, ku thuhej se ajo “është shumë e bukur”.

Tardif pretendon gjithashtu se presidenti francez kishte zhvilluar një “simpati platonike” ndaj aktores për disa muaj.

“Kjo më është konfirmuar vazhdimisht. Mesazhet krijuan tensione që përfunduan duke e kthyer një debat privat në çështje publike. Në një moment u krijua përshtypja se gjithçka ishte një keqkuptim, madje një keqkuptim serioz, që kishte marrë fund. Por nuk ndodhi kështu”, shprehet gazetari i Paris Match.

Kush është Golshifteh Farahani?

Aktorja iraniane Golshifteh Farahani është emri që ka rikthyer vëmendjen mediatike mbi jetën private të Emmanuel Macron. E njohur jo vetëm për talentin artistik, por edhe për qëndrimet e saj të forta politike dhe sociale, Farahani ka kritikuar shpesh regjimin iranian për kufizimet ndaj grave dhe mungesën e lirisë artistike.

Golshifteh Farahani lindi dhe u rrit në Teheran. Babai i saj, Behzad Farahani, ishte regjisor dhe aktor teatri, ndërsa nëna e saj, Fahimeh Rahiminia, aktore teatri. Edhe motra e saj, Shaghayegh Farahani, është aktore.

Që në moshë shumë të vogël tregoi prirje për artin. Vetëm 5 vjeçe nisi të merrej me piano, ndërsa më vonë u fokusua te aktrimi, duke fituar eksperiencë që në adoleshencë.

Emri “Golshifteh” u krijua nga i ati dhe do të thotë “lulja që dashuron”, ndërsa emri i saj zyrtar është Rahavard, që përkthehet si “dhuratë e rrugës”.

Karriera e saj mori hov në vitin 1998, kur ishte vetëm 14 vjeç. Ajo u përzgjodh për rolin kryesor në dramën romantike iraniane “The Pear Tree”. Filmi u vlerësua shumë si në Iran ashtu edhe ndërkombëtarisht, duke e bërë Farahanin një emër të njohur dhe duke i hapur rrugën roleve të tjera protagoniste në filma si “Two Angels”, “The Fish Fall in Love” dhe “The Music Man”.

Në vitin 2008, Farahani hyri në tregun amerikan të kinemasë. Ajo interpretoi përkrah Leonardo DiCaprio dhe Russell Crowe në filmin aksion-thriller “Body of Lies”, duke fituar menjëherë vëmendjen e publikut dhe kritikës si një nga aktoret më premtuese me origjinë iraniane.

Pas këtij suksesi, ofertat për role ndërkombëtare u shtuan ndjeshëm. Filma si “Just Like a Woman”, “Rosewater” dhe “Exodus: Gods and Kings” e konsoliduan statusin e saj si një yll me famë botërore.

Në vitin 2016, Farahani luajti përkrah Adam Driver në filmin “Paterson”, me regji të Jim Jarmusch, i cili u publikua në dhjetor të atij viti.

Fëmijëria mes luftës dhe frikës

Në një artikull të publikuar në Le Monde, aktorja ka rrëfyer se vitet e para të jetës së saj ishin të mbushura me frikë.

“Lufta kundër diktaturës dhe pushtuesve është në gjakun tonë. Kam lindur në vitin 1983, gjatë luftës me Irakun dhe pas Revolucionit Islamik. Vitet e para të jetës sime ishin plot frikë. Frikë për babain tim, i cili detyrohej të arratisej sepse ishte pjesë e opozitës. Frikë nga bombat dhe errësira”, ka shkruar ajo.

Karriera e Farahanit lëviz mes kinemasë së pavarur evropiane dhe produksioneve të mëdha të Hollywood-it. Për të, balancimi mes këtyre dy botëve është thelbësor.

“Nuk dua t’i përkas asnjë ‘kutie’. Mund të luaj në filma të vegjël të pavarur, në filma aksion dhe të interpretoj në tetë gjuhë të ndryshme. Kur lashë Iranin, mendoja se në Hollywood do të më ofronin vetëm role terroristeje në filma për Lindjen e Mesme. Nuk e doja këtë dhe bëra gjithçka për ta thyer atë stereotip”, është shprehur ajo në një intervistë.

“Besoj se të jesh artist sot është një formë rezistence ndaj kësaj bote të çmendur ku jetojmë. Arti është zemra dhe zjarri që ngroh shpirtin e shoqërisë në këto kohë të errëta”, ka deklaruar Farahani.

E pyetur për të ardhmen e Iranit, ajo është përgjigjur: “Kur shpreson, mund të zhgënjehesh. Nuk besoj se kemi më nevojë për shpresë. Jemi të bindur se Irani do të jetë i lirë”.

Farahani jeton në mërgim që prej vitit 2008, pasi autoritetet iraniane e ndaluan të kthehej në vend për shkak se refuzoi të mbante hixhab gjatë interpretimeve në filma ndërkombëtarë.

Ajo ka mbështetur publikisht protestat pas vdekjes së Mahsa Amini. Më 28 tetor 2022, grupi britanik Coldplay e ftoi të performonte së bashku me ta një version të këngës “Baraye” të Shervin Hajipour, e cilësuar si himni i protestave iraniane, gjatë një koncerti në stadiumin River Plate në Buenos Aires.

Koncerti u transmetua drejtpërdrejt në më shumë se 3.500 kinema në mbi 70 vende të botës./Panorama.al