Në prag të 100-vjetorit të lindjes së Marilyn Monroe, një ekspozitë e re dhe dëshmitë e fotografit Lawrence Schiller po hedhin dritë mbi një anë më pak të njohur të ikonës së Hollywood-it: një grua e zgjuar, e vendosur dhe me kontroll të plotë mbi imazhin e saj publik.
Pak ditë pas realizimit të një fotosesioni të famshëm pranë pishinës gjatë xhirimeve të filmit “Something’s Got to Give” në vitin 1962, Monroe mori në dorë negativët e fotografive dhe nisi t’i priste me gërshërë të gjitha imazhet që nuk i pëlqenin. Sipas Schiller, ajo ishte jashtëzakonisht e kujdesshme me mënyrën se si paraqitej para publikut.

“Çdo fotografi që ajo shkatërroi ishte një fotografi që as unë nuk do ta publikoja”, kujton fotografi, sot 89 vjeç.
Vetëm dy muaj pas atij sesioni fotografik, Monroe ndërroi jetë nga një mbidozë ilaçesh. Megjithatë, sipas studiuesve dhe kuratorëve të ekspozitës së re në Galerinë Kombëtare të Portreteve në Londër, historia e saj shpesh është reduktuar padrejtësisht në stereotipin e një biondeje të famshme dhe të brishtë, duke anashkaluar faktin se ajo ishte një nga arkitektet kryesore të imazhit të saj.


Ekspozita paraqet Monroe jo si një figurë pasive përballë kamerës, por si një artiste që dinte saktësisht çfarë donte të tregonte dhe çfarë jo. Ajo jo vetëm pozonte, por ndikonte drejtpërdrejt në mënyrën si realizoheshin fotografitë dhe kishte të drejtën të refuzonte çdo imazh që nuk e përfaqësonte siç dëshironte.
Një nga momentet më të njohura të fotosesionit të vitit 1962 ishte kur Monroe hyri në pishinë dhe vendosi vetë se ku duhej të pozicionohej për të përfituar dritën më të mirë, duke injoruar udhëzimet e regjisorit. Për Schiller, kjo ishte dëshmi e qartë e intuitës së saj artistike dhe vetëbesimit para objektivit.
Në atë periudhë, jeta personale e Monroe ishte e mbushur me sfida. Ajo ishte divorcuar nga dramaturgu Arthur Miller, kishte kaluar probleme shëndetësore dhe po përballej me varësinë nga alkooli dhe medikamentet. Megjithatë, fotografitë e asaj vere transmetojnë energji, vetëbesim dhe një lloj lirie që kontraston me vështirësitë që po përjetonte.

Sipas Schiller, Monroe e kuptonte fuqinë e medias dhe dinte se një fotosesion i realizuar siç duhet mund ta vendoste sërish në qendër të vëmendjes botërore. Në një kohë kur Elizabeth Taylor dominonte titujt e gazetave, Monroe kërkonte të rikthente kontrollin mbi narrativën e saj.
Në intervistën e saj të fundit para vdekjes, aktorja deklaroi: “Nuk e shoh veten si një mall, por jam e sigurt se shumë njerëz më kanë parë kështu.” Kjo fjali, sipas shumë studiuesve, përmbledh luftën e saj të vazhdueshme për të ruajtur identitetin personal përtej imazhit të krijuar nga industria e argëtimit.
Sot, më shumë se gjashtë dekada pas vdekjes së saj, Marilyn Monroe vazhdon të shihet jo vetëm si simbol bukurie dhe glamour-i, por edhe si një grua që luftoi për të kontrolluar historinë e saj në një botë që shpesh përpiqej ta tregonte atë në vend të saj. /GazetaExpress/