La punën si larës xhamash, tani pastron skena krimi

Fun

Gazeta Express

13/05/2026 21:20

Ben Giles dikur punonte si larës xhamash dhe shpesh i duhej të punonte pothuajse pa pushim për të siguruar të ardhurat e nevojshme. Orët e gjata të punës nisën të ndikonin rëndë edhe në jetën e tij familjare, deri në pikën kur bashkëshortja e tij ishte pranë vendimit për t’u larguar.

Por thuajse rastësisht, Ben gjeti një drejtim të ri profesional, që do t’i ndryshonte jetën. Ai u bë pastrues i specializuar për materiale biologjike të rrezikshme, një punë ku në pak orë mund të fitonte aq sa më parë fitonte për një muaj.

Megjithatë, kjo nuk është një punë për këdo. Ben tregon se sa herë shkon në një vend pune, nuk e di kurrë çfarë do të gjejë. Në një rast tronditës, ai u thirr për të pastruar një pronë dhe zbuloi trupin e pajetë të një personi që kishte mbetur i pazbuluar për 15 vjet. Trupi ishte kthyer në skelet, ndërsa sipas tij mbante ende një rrip lëkure të paprekur dhe këpucë lëkure në këmbët skeletore.

Por edhe kjo nuk ishte pamja më e rëndë me të cilën ai është përballur gjatë karrierës si pastrues biohazard. Në një fragment të librit të tij të ardhshëm, “The Specialist”, Ben ka rrëfyer një rast që e kishte prekur veçanërisht.

“Ishte një shtëpi normale periferike. E rregullt dhe e pastër. Pallto në varëse. Çelësa në një tas pranë derës. Por kuzhina ishte një skenë tmerri”, kujton ai.

Më vonë u mësua se burri që jetonte në atë shtëpi kishte humbur kontrollin dhe kishte vrarë brutalisht bashkëshorten e tij.

“Kishte jashtëzakonisht shumë gjak. Ishte kudo: sipër perdeve veneciane, në sirtarët e takëmeve, në dollapë, në dysheme, në mure, mbi sipërfaqet e punës, në dorezat e dyerve, madje edhe brenda lavatriçes. Kishte gjurmë duarsh, shenja gishtash dhe pika të imëta nga lëvizjet e dhunshme të një objekti të mbuluar me gjak”, rrëfen Ben.

Ajo që e tronditi më shumë ishte kontrasti mes normalitetit të shtëpisë dhe dhunës ekstreme që kishte ndodhur brenda saj. Për të, çdo vend që pastron tregon një histori, shpesh historinë e momenteve të fundit të jetës së dikujt.

Ben hyri në këtë profesion pas një pune të pazakontë që mori nga një pronar banese. Ai u thirr të pastronte një apartament të sapoliruar nga qiramarrësi, për të cilin pronari i kishte thënë thjesht se “nuk kishte qenë shumë i rregullt”.

Në realitet, situata ishte shumë më e rëndë. Vaska ishte e mbushur plot me urinë dhe jashtëqitje. Ishte një punë e ndyrë, me erë të rëndë dhe aspak e lehtë. Por për disa orë punë, Ben fitoi 2 mijë paund.

Pas kësaj përvoje të parë të vështirë, ai vendosi të trajnohej profesionalisht. U regjistrua në një kurs ku mësoi bazat e këtij profesioni të pazakontë: realitetin e dekompozimit të trupave, ciklin jetësor të mizave dhe larvave, si dhe rreziqet vdekjeprurëse të sëmundjeve që mund të përhapen nga brejtësit, si hantavirusi.

Sot, Ben Giles është një pastrues i kualifikuar biohazard, një profesion që kërkon jo vetëm përgatitje teknike, por edhe qëndrueshmëri të madhe emocionale. Ai thotë se puna e tij nuk ka të bëjë vetëm me pastrimin fizik të një vendi, por edhe me përballjen me pasojat më të errëta të jetës njerëzore. /GazetaExpress/