A po i vjen fundi të shkruarit me tastierë? Gjithnjë e më shumë punonjës po lënë mënjanë tastet dhe po përdorin mjete diktimi me zë të mbështetura nga inteligjenca artificiale.
Në vend të zhurmës së zakonshme të tastierave, në disa zyra po dëgjohen pëshpërima drejt kompjuterëve. Fenomeni po quhet “voicepilling”, një term që i referohet momentit kur dikush kupton se përdorimi i zërit për të komunikuar me teknologjinë mund të ndryshojë mënyrën e punës.
Termi u përdor gjerësisht nga Reid Hoffman, bashkëthemelues i LinkedIn, Manas AI dhe Inflection AI, i cili vitin e kaluar e përshkroi veten si “voicepilled”. Sipas tij, përdorimi serioz i zërit për të ndërvepruar me teknologjinë hap një mënyrë të re për të rritur aftësitë dhe produktivitetin.
Në thelb, bëhet fjalë për diktimin me zë si alternativë ndaj tastierës. Ideja është e thjeshtë: njerëzit flasin shumë më shpejt sesa shkruajnë, prandaj, në teori, mund të prodhojnë më shumë tekst në më pak kohë.
Diktimi me zë nuk është diçka e re, por versionet e mëparshme shpesh kanë qenë të pasakta. Ato keqkuptonin fjalët, kërkonin korrigjime të vazhdueshme dhe për shumë përdorues përfundonin duke marrë më shumë kohë sesa shkrimi tradicional.
Ndryshimi i ri lidhet me inteligjencën artificiale. Mjetet moderne të diktimit, si Wispr Flow, Aqua Voice, TalkTastic, Typeless apo Superwhisper, premtojnë jo vetëm të transkriptojnë fjalët, por edhe t’i organizojnë mendimet e çrregullta në tekst më të qartë dhe më koherent.
Të kombinuara me mjete programimi apo aplikacione pune, këto platforma mund të marrin një ide të shprehur me zë dhe ta kthejnë në kod, email, shënim apo dokument më të strukturuar.
Megjithatë, fenomeni nuk është pa probleme. Nëse të gjithë në një zyrë fillojnë të flasin me kompjuterët e tyre, hapësirat e punës mund të kthehen shpejt në ambiente të zhurmshme dhe shpërqendruese.
Sipas raportimeve nga Wall Street Journal, në Silicon Valley disa zyra dikur të qeta po shndërrohen në vende plot murmurima, ndërsa punonjësit diktojnë udhëzime, ide dhe komanda për inteligjencën artificiale.
Kjo mund të jetë edhe arsyeja pse shumë prej këtyre mjeteve lidhen me idenë e “pëshpëritjes”. Përdoruesit shpesh nuk duan të flasin me zë të lartë, qoftë nga sikleti, qoftë për të mos shqetësuar të tjerët.
Ka edhe një pyetje tjetër: a ndihmon vërtet të flasësh më shpejt sesa të shkruash? Për disa njerëz, tastiera nuk është thjesht mjet për të hedhur fjalë në ekran. Ritmi më i ngadaltë i të shkruarit i ndihmon të organizojnë mendimet, të redaktojnë gjatë procesit dhe të ndërtojnë fjali më të qarta.
Nga ana tjetër, mbështetësit e diktimit me zë thonë se AI mund të marrë mendime të papërpunuara dhe t’i përpunojë ato më shpejt se njeriu. Në këtë kuptim, zëri mund të bëhet mënyra kryesore për të komunikuar me kompjuterët, ndërsa tastiera të përdoret më shumë për korrigjime dhe redaktime.
Për momentin, “voicepilling” duket si një tjetër shenjë e mënyrës se si inteligjenca artificiale po ndryshon zakonet e përditshme të punës. Për disa, mund të jetë një hap drejt produktivitetit më të madh. Për të tjerët, thjesht një burim i ri zhurme në zyrë.
Nëse ky është vërtet fillimi i fundit për tastierën, mbetet për t’u parë. Por është e qartë se mënyra se si njerëzit shkruajnë, mendojnë dhe komunikojnë me teknologjinë po hyn në një fazë të re. /GazetaExpress/