Nga kërcënimet ligjore te “prerja më e keqe e flokëve”: 25 vjet nga “The Office”

Sitcomi i dashur i BBC-së, “The Office”, ka mbushur 25 vjet. Para dy specialeve televizive kushtuar këtij përvjetori, rikujtojmë 25 detaje që ndoshta nuk i keni ditur për dokumentarin më komik të rremë të vendit të punës.

Merrni kitarën akustike, rregulloni kravatën dhe bëhuni gati: “The Office” feston 25-vjetorin. Po, ka kaluar një çerek shekulli që kur publiku u njoh me David Brent, menaxherin e kompanisë së letrës Wernham Hogg; mik para së gjithash, shef së dyti dhe ndoshta argëtues së treti.

Për të shënuar jubileun e argjendtë të këtij mockumentary legjendar, aktorët Martin Freeman dhe Mackenzie Crook do të ribashkohen për një dokumentar të BBC-së që rikthen në vëmendje historinë e serialit. Ndërkohë, bashkëkrijuesi Ricky Gervais do të publikojë një special retrospektiv në kanalin e tij në YouTube.

Nga audicionet e papritura te sekretet prapa kamerave, ja 25 kuriozitete për “The Office”, nga një për çdo vit të kësaj komedie brilante me bazë në Slough.

1. Martin Freeman mund të kishte luajtur Garethin

Sot është e vështirë të imagjinohet, por Martin Freeman fillimisht bëri audicion për rolin e Gareth Keenan, “asistentit të menaxherit rajonal”, rol që përfundimisht shkoi te Mackenzie Crook.

“Vetëm kur po largohesha nga audicioni, Ricky më kërkoi të lexoja për Timin”, ka treguar Freeman. Ai më pas u zgjodh për rolin e shitësit vetëironik Tim Canterbury. Pjesa tjetër është histori.

2. Kujdestari që shikon kamerën është pjesë e familjes

Kujdestari i heshtur që shfaqet herë pas here, duke qëndruar pa lëvizur dhe duke parë drejt kamerës, është babai i bashkëkrijuesit Stephen Merchant, Ron Merchant.

“E futëm në serial sepse menduam se kishte një fytyrë qesharake”, ka thënë Stephen Merchant.

3. Fotokopjuesi është gjithmonë aty

Në çdo episod të serialit ka një pamje të fotokopjuesit duke punuar dhe duke nxjerrë kopje të shumta të një dokumenti. Madje, kjo pamje është filmuar gjithmonë nga i njëjti kënd.

4. Shikueshmëria ishte aq e dobët sa seriali rrezikoi anulimin

Sot “The Office” konsiderohet një nga komeditë më të mëdha britanike të të gjitha kohërave, por kur u transmetua për herë të parë në verën e vitit 2001, shifrat e shikueshmërisë ishin aq të ulëta sa seriali pothuajse nuk u rinovua.

“Publiku ishte i tmerrshëm”, ka thënë producenti ekzekutiv Jon Plowman. “Por BBC e përsëriti brenda pak muajsh dhe shifrat u dyfishuan.”

Ricky Gervais ka kujtuar gjithashtu se sezoni i parë mori rezultatin më të ulët ndonjëherë në fokus-grupet e BBC-së, duke përfunduar në fund të listës bashkë me një transmetim të sportit bowls për gra, i cili ishte ndërprerë nga shiu.

5. Olivia Colman tregoi herët cilësinë e saj

Fituesja e Oscarit, Olivia Colman, pati një paraqitje të shkurtër si Helena, gazetare e revistës “Inside Paper”. Ky ishte një nga rolet e saj të para televizive, përveç skeçeve, dhe erdhi një vit para “Peep Show”.

Mund të shihej qartë se Colman ishte e destinuar për gjëra të mëdha, sidomos nga mënyra se si ruante seriozitetin teksa Brent thoshte replika si: “Unë nuk shkoj rreth e rrotull duke përdorur vajza. Thjesht po relaksohem sa jam i ri.”

6. Shefi kanadez mban emrin e Gervais

“The Office” është ribërë në 16 vende të ndryshme. Në versionin meksikan, personazhi i shefit quhet Jerónimo Ponce III. Ndërsa në versionin franko-kanadez, të vendosur në Montreal, menaxheri quhet David Gervais, si homazh për Ricky Gervais.

7. Një skenë u përsërit 74 herë

Rekordi për numrin më të madh të xhirimeve të një skene i takon vlerësimit të punës së Timit nga David Brent. Skena u xhirua 74 herë, sepse Martin Freeman dhe Ricky Gervais vazhdimisht shpërthenin në të qeshura.

Freeman e kishte të vështirë të mbante seriozitetin kur Brent i thoshte: “Mund të jesh ti në karrigen e nxehtë si unë”, ndërsa bënte shenjë me gishta drejt karriges.

“E ndryshoja mënyrën si e bëja në çdo xhirim dhe Martin thjesht nuk e përballonte dot”, ka kujtuar Gervais.

Një tjetër skenë që kërkoi shumë përsëritje ishte biseda e Timit me kontabilistin Big Keith, i cili më pas kafshonte një “scotch egg”. Aktori i ndjerë Ewen MacIntosh hëngri dy paketime të tëra nga ky ushqim, sepse aktorët nuk arrinin të mos qeshnin.

8. Nessa nga “Gavin & Stacey” mund të ishte Dawn

Recepsionistja e Wernham Hogg, Dawn, u luajt nga Lucy Davis, por roli mund të kishte shkuar te një tjetër fytyrë e njohur britanike.

“Interesante është se pamë edhe Ruth Jones për rolin e Dawn”, ka treguar drejtoresha e kastit Rachel Freck për “Esquire” në vitin 2021. “Ajo sapo kishte bërë ‘East is East’. Kisha shkruar komente të mira për të në shënimet e mia dhe ishte një mundësi reale.”

9. Episodi i trajnimit të stafit mbetet i veçantë

Si Ricky Gervais, ashtu edhe Ewen MacIntosh e kanë përmendur episodin e trajnimit të stafit si të preferuarin e tyre nga seriali.

Edhe Matthew Perry, i njohur si Chandler në “Friends”, e ka lavdëruar këtë episod, duke e quajtur “ndoshta gjëja më qesharake që kam parë ndonjëherë në jetën time”.

10. Kasti mund të përbëhej nga jo-aktorë

Fillimisht, Gervais dhe Merchant kishin menduar të udhëtonin nëpër Mbretërinë e Bashkuar dhe të gjenin “njerëz të zakonshëm” për rolet dytësore, në mënyrë që seriali të dukej sa më autentik si dokumentar.

“Derisa kuptuam se njerëzit e zakonshëm janë aktorë të tmerrshëm”, ka thënë Merchant. “Prandaj nuk janë aktorë.”

11. Cat Stevens pothuajse këndoi këngën hyrëse

Stephen Merchant dëshironte që kënga “Sitting” e Cat Stevens të përdorej si temë muzikore e serialit.

“Ende mendoj se duhej ta kishim përdorur atë këngë, por njerëzit e Cat Stevens nuk na lanë, ose ishte shumë e shtrenjtë”, ka thënë ai në XFM.

U konsiderua edhe “The Logical Song” nga Supertramp, para se përfundimisht të zgjidhej versioni i “Handbags and Gladrags”, i interpretuar nga Big George.

12. Brent dhe Jennifer kishin histori të përbashkët

Për disa personazhe u krijuan histori të mëparshme që nuk u shfaqën kurrë në serial. Një prej tyre ishte se shefja e madhe Jennifer Taylor-Clarke kishte qenë shoqe kolegji me Brent, gjë që do të shpjegonte pse ajo duronte kaq gjatë sjelljet e tij në punë.

Skenaristët kishin imagjinuar gjithashtu se Brent ishte ngjitur gradualisht në hierarkinë e Wernham Hogg, dhe nuk kishte ardhur direkt si menaxher. Kjo shpjegonte lidhjen e tij emocionale me kompaninë.

13. Gareth është në thelb një fëmijë

Sipas Gervais, një nga temat kryesore të “The Office” është portretizimi i “burrave si djem”. Shembulli më i qartë është Gareth, i cili duket si një adoleshent i mbërthyer në trupin e një të rrituri.

“Gareth bazohet te një djalë me të cilin kam shkuar në shkollë”, ka thënë Gervais në podcastin amerikan “SmartLess”. “Prandaj ka mbetur si adoleshent.”

Gervais tregoi se kishte një listë me rreth 50 gjëra absurde që ai djalë i kishte thënë kur ishte 14 vjeç. Kur ato fjali vendosen në gojën e një të rrituri, efekti bëhet shumë më komik.

Fillimisht, Gervais dhe Merchant e kishin imagjinuar Garethin si tip ushtari të fuqishëm, për shkak të obsesionit të tij me ushtrinë. Por gjithçka ndryshoi kur Mackenzie Crook bëri audicion.

14. BBC ishte plot me “David Brent”

Kur producenti Jon Plowman pyeti si ishte e mundur që një shef aq i keq sa Brent të mbante ende punën, Gervais iu përgjigj: “Të bëjmë një shëtitje nëpër BBC?”

Me sa duket, korridoret e korporatës ishin mjaftueshëm të mbushura me tipe si Brent për ta bindur Plowman.

15. Gjesti i hundës së Pinokut ishte vendimtar

Skena hyrëse e serialit mori disa rreshta direkt nga një intervistë reale që Gervais kishte pasur në një agjenci pune të përkohshme kur ishte 17 vjeç dhe kërkonte punë vere.

“Rekrutuesi ishte rreth të 30-ave, me kostum të keq, flokë bisht dhe syze”, ka shkruar Gervais në Facebook. “Fjalia e tij e parë ishte: ‘Unë nuk jap punë të këqija.’ Pastaj telefonoi një mik dhe në një moment tha: ‘Po, sigurisht që është 18 vjeç’, më shkeli syrin dhe bëri gjestin e hundës së Pinokut.”

Dekada më vonë, Gervais e përdori të njëjtin gjest si David Brent, kur gënjente në telefon. Pikërisht ai moment e bindi Plowman të prodhonte serialin.

16. Teksti i Des’ree ishte një nderim lokal

Teksti i këngës që Brent e kishte printuar dhe vendosur pranë tavolinës së tij, “Money don’t make my world go round / I’m reaching up for the higher ground”, është nga kënga “Crazy Maze” e këngëtares Des’ree, e cila u rrit në Slough.

Kur kandidati i pasuksesshëm për sekretar, Stuart Foot, e pyet me mirësjellje për tekstin, Brent nis të këndojë një varg të tërë në mënyrë të sikletshme.

17. U përgatitën 30 staplera në xhelatinë

Skena ku Tim vendos staplerin e Garethit në xhelatinë kërkoi disa prova, ndaj duhej një objekt i ri për çdo xhirim.

Përgjegjësi i rekuizitave, Matt Wyles, ka treguar: “Puna ime e parë në ‘The Office’ ishte të bëja rreth 30 xhelatina me staplera brenda. Po mendoja: ‘Kjo është çmenduri.’ Sapo isha transferuar në një shtëpi me qira në Twickenham dhe duhej t’i përgatisja në kuzhinë natën para xhirimit, pastaj t’i mbaja në frigoriferin e përbashkët.”

Ai zbuloi gjithashtu se kishte vendosur gurë brenda këpucëve të Timit, që të bëheshin më të rënda dhe Finchy të mund t’i hidhte mbi pub në episodin e kuizit.

18. Versioni gjerman shkaktoi padi

Në vitin 2004, rrjeti gjerman ProSieben krijoi një komedi të quajtur “Stromberg”, e vendosur në një kompani sigurimesh. BBC mendoi se ishte shumë e ngjashme me “The Office” dhe kërcënoi me padi për të drejta autori.

Në fund u arrit një marrëveshje, ku përfshihej edhe dhënia e kreditit “inspired by” për Gervais dhe Merchant.

“Isha i befasuar”, tha Gervais me humor. “Nuk është tipike për gjermanët të hyjnë diku dhe të marrin diçka që nuk është e tyre.”

19. Tim është Oliver Hardy i shekullit XXI

Mënyra se si Tim thyen murin e katërt, duke parë drejt kamerës, u frymëzua nga komeditë pa zë të Laurel dhe Hardy.

Kur Crook bënte diçka budallaqe, Merchant i thoshte Freeman: “Bëj Oliver Hardy-n!” dhe Freeman kthente një shikim të lodhur nga kamera.

Gervais e ka çuar krahasimin edhe më tej: “The Office është në thelb një dhomë plot me Laurel dhe një Hardy, që është Tim.”

20. Flokët e Garethit ishin kusht vendimtar

Në shënimet e para të audicionit për Mackenzie Crook, drejtoresha e kastit Rachel Freck kishte shkruar: “Shumë i përmbajtur, shumë qesharak dhe shpikës. Konsistent. Mendoj se mund ta bëjë. Prerja e flokëve?”

Pas raundit të dytë, ajo shkroi: “I përzgjedhur. Klauzolë për flokët.”

Flokët e tij duhej të dukeshin keq, por ende nuk ishin mjaftueshëm të këqij. Para xhirimit të pilotit, Crook thuhet se shkoi në berber dhe kërkoi “prerjen më të keqe që mund të imagjinoni”.

21. Shoferi i pirunit hapi dhe mbylli sezonin e parë

Në fillim të episodit të parë, Brent shihet duke punësuar dikë për një punë si shofer piruni. I njëjti person, i luajtur nga Neil Fitzmaurice, shfaqet duke u pushuar nga Brent në fillim të episodit të gjashtë.

Sigurisht, takimi i tyre devijon në një diskutim absurd nëse ekzistojnë apo jo elfët.

22. Vallëzimi i Brentit u improvizua në vend

Megjithëse seriali duket shumë natyral dhe spontan, Gervais dhe Merchant kanë thënë se rreth 95 për qind ishte i shkruar në skenar.

Por një nga momentet më të famshme ishte i improvizuar: vallëzimi i sikletshëm i David Brent, që ai e përshkruan si përzierje mes “Flashdance” dhe “MC Hammer”.

“Nuk ishte provuar dhe nuk kishte koreografi”, ka thënë Gervais. “Thjesht u çmenda për 30 sekonda, pastaj më duhej të ulesha për 30 minuta.”

23. Ashley Jensen dëgjohej, por nuk shihej

Zëri i intervistueses së padukshme dhe të pakredituar të BBC-së në specialet e Krishtlindjes të vitit 2003 i përket Ashley Jensen. Më vonë, ajo do të luante përkrah Gervais në “Extras”.

24. Seriali pothuajse u narrua nga John Nettles

Episodi pilot ishte fillimisht shumë më i qartë si parodi dokumentari, madje kishte edhe narracion nga John Nettles, i njohur nga “Bergerac” dhe “Midsomer Murders”.

Montazhieri Nigel Williams ka treguar për “Esquire”: “Ishte fjalë për fjalë diçka si: ‘David Brent punon në Wernham Hogg…’ Pra, ishte shumë i thjeshtë në strukturë krahasuar me atë që u bë më pas.”

25. Momenti më i bukur: Tim heq mikrofonin

Kur janë pyetur për momentin e tyre të preferuar nga “The Office”, Ricky Gervais dhe Stephen Merchant kanë dhënë të njëjtën përgjigje.

“Më pëlqen pjesa kur Tim heq mikrofonin në fund të sezonit të dytë”, ka thënë Gervais.

Merchant pajtohet: “Momenti kur Tim heq mikrofonin dhe i tregon Dawn-it çfarë ndien, por ne nuk e dëgjojmë kurrë çfarë thotë. Mendoj se ishte mënyra perfekte për ta përdorur stilin e dokumentarit të rremë për të treguar historinë tonë.”

Dawn i tha jo, meqë ra fjala. Derisa më vonë nuk i tha më jo. /GazetaExpress/