Skeçet më të mira të SNL UK

Arte

Gazeta Express

15/05/2026 20:12

Sezoni i parë i “Saturday Night Live UK” po i afrohet fundit, me Ncuti Gatwa, yllin e “Doctor Who”, që do të drejtojë episodin final. Megjithatë, ky nuk është fundi për versionin britanik të formatit të famshëm amerikan, pasi kasti pritet të rikthehet në vjeshtë me një sezon më të gjatë prej 12 javësh.

Pavarësisht dyshimeve fillestare se përshtatja britanike mund të rezultonte zhgënjyese, “SNL UK” ka arritur të krijojë identitetin e vet. Jo gjithçka ka funksionuar në mënyrë të përsosur. Monologët hapës, ku prezantuesit e famshëm lavdërojnë formatin dhe karrierën e tyre, mbeten shumë të ndikuar nga modeli amerikan. Edhe përpjekjet për të bërë humor me kryeministrin Keir Starmer kanë treguar se ai është një figurë e vështirë për t’u kthyer në material komik.

Megjithatë, skeçet kanë sjellë javë pas jave momente të çuditshme, të guximshme dhe shpesh shumë qesharake, duke e kthyer “SNL UK” në një nga programet më interesante për adhuruesit e komedisë. Më poshtë janë disa nga skeçet më të mira të sezonit deri tani.

Undérage: The Anti-ageing Cream

Për episodin e parë, emisioni solli një emër të sigurt: veteranen e “Saturday Night Live”, Tina Fey, si prezantuese të ftuar. Por shumë shpejt u kuptua se versioni britanik nuk kishte ndërmend të luante vetëm në zonën e sigurt.

Ky skeç paraqet një reklamë të rreme për një krem kundër plakjes, aq efektiv sa të bën të dukesh aq e re, sa bashkëshorti yt mund të duket si dikush që duhet arrestuar. Një nga personazhet mburret se lëkura i duket aq e freskët, sa burri i saj nuk mund të dalë askund pa u ndjekur nga grupe ekstremiste që gjuajnë pedofilë.

Premisa është provokuese, por e ndërtuar me ritëm dhe saktësi komike, duke e kthyer në një nga reklamat satirike më të goditura të sezonit.

The Budger

Kur bëhet fjalë për humor mbi ndikimin e dëmshëm të teknologjisë në jetën moderne, ky skeç zgjedh një detaj shumë të njohur: shenjat mikroskopike “X” në cepat e reklamave online.

“The Budger” e imagjinon përkeqësimin e përvojës së internetit si punën e një ekipi programuesish hiperaktivë, të cilët ia kushtojnë jetën krijimit të bezdisjeve digjitale. Kur pyeten nëse paguhen për këtë, drejtuesi i tyre përgjigjet me ironi: “Jo, por më thuaj ti: a paguhesh për punën tënde?”

Është një skeç që kap saktë frustrimin e përditshëm të përdoruesve të internetit.

Beanz Bros

Jack Shep dhe Larry Dean luajnë dy vëllezër skocezë që drejtojnë një kamion ushqimi, ku shërbejnë fasule të pjekura me shije të ndryshme.

Skeçi është një parodi e saktë e kulturës së mediave sociale kulinare, sidomos e videove ku kuzhina paraqitet si histori pasioni, trashëgimie dhe identiteti. Historia e tyre emocionale lidhet me dadon e dashur, Sue, e cila i kishte frymëzuar në kuzhinë. Por situata merr kthesë kur zbulohet se Sue ka qenë një kriminele e rëndë.

Ajo që nis si reklamë ushqimore kthehet në reflektim absurd mbi të keqen e trashëguar.

Traitors: A Very Confident Mistake

Shumica e parodive të “The Traitors” përqendrohen te modeli i flokëve të Claudia Winkleman. Ky skeç zgjedh një kënd më të mprehtë: faktin që konkurrentët me ngjyrë shpesh përjashtohen herët nga loja.

Është një satirë sociale e guximshme, por tensioni zbutet përmes një ideje krejt absurde me gaforre. Riz Ahmed, si prezantues i ftuar, luan personazhin që dyshohet padrejtësisht, duke e bërë skeçin një nga momentet më të forta të sezonit.

The Prince Andrew Plan

Jack Shep ka spikatur me disa imitime mbretërore gjatë sezonit, por “The Prince Andrew Plan” është hapja më e mirë e ftohtë e serialit.

Premisa është sa e çuditshme, aq edhe brilante: po sikur gjithçka që familja mbretërore ka bërë gjatë 30 viteve të fundit të ketë qenë pjesë e një komploti të MI5 për ta bërë Mbretin Charles të duket mirë në krahasim?

Skeçi funksionon si satirë politike dhe familjare njëkohësisht, ndërsa interpretimi i Emma Sidi si Fergie është një tjetër pikë e fortë.

DadSwap

“DadSwap” është një reklamë e rreme për një aplikacion që të lidh me babanë ideal përmes një “algoritmi të avancuar”.

Në fillim, ideja duket si një shaka e thjeshtë mbi marrëdhëniet familjare dhe kulturën e aplikacioneve. Por kthesa e skeçit është aq e mirë, sa nuk duhet zbuluar. Është një tjetër dëshmi se reklamat parodike me ansambël janë një nga formatet më të suksesshme të “SNL UK”.

Mastermind

Ky skeç tregon se “SNL UK” mund të bëjë jo vetëm humor të çuditshëm e të papritur, por edhe komedi më të gjerë dhe të aksesueshme.

Ai merr formatin e njohur të kuizit “Mastermind” dhe e përzien me kulturën britanike të thashethemeve familjare. Jack Whitehall luan një konkurrent, fusha e specializuar e të cilit është thashethemi për njerëz që ai nuk i njeh, por për të cilët i ka treguar e ëma.

Është një ide e thjeshtë, por shumë britanike në natyrën e saj.

Live From QVC’s Jewellery Store

Nëse Jack Shep është ylli që ka shpërthyer nga “SNL UK”, Emma Sidi është zemra e tij komike. Ky skeç është një nga shembujt më të mirë të talentit të saj.

Sidi luan një prezantuese bizhuterish në QVC, e cila kthehet nga pushimi mjekësor me një gisht jashtëzakonisht të gjatë. Në fillim, gishti i shërben për të treguar më mirë shkëlqimin e unazave, por situata bëhet gjithnjë e më e çuditshme kur edhe dora tjetër nis të ndryshojë.

Skeçi përzien surrealizmin me komedinë e karakterit dhe krijon një nga momentet më të paharrueshme të sezonit.

Posh Gits

“Posh Gits” është një parodi e “Made in Chelsea” dhe e realitetit televiziv të elitës së pasur londineze.

Personazhet, me emra qesharakë dhe sjellje të ngrira sociale, komentojnë vazhdimisht sa e sikletshme është situata dhe më pas e lënë njëri-tjetrin “ta vazhdojnë”. Në pamje të parë tingëllon si një parodi e zakonshme reality show, por skeçi e çon formën drejt absurditetit avangard.

Për ata që kanë ndjekur reality show britanik, humori godet edhe më fort.

45 Seconds With Fouracres

Në këtë skeç, George Fouracres shfaqet me këmishë me pala dhe robdëshambër sateni, në një dhomë ndenjeje të stilit të viteve ’70, duke kënduar a cappella një këngë për gjyshërit irlandezë.

Është një nga ato momente që funksionojnë pikërisht sepse janë shumë specifike dhe personale. Humori më i mirë shpesh lind kur krijuesve u lejohet të ndjekin shijet e tyre më të veçanta, dhe ky skeç tregon se “SNL UK” ka gjetur një hapësirë ku absurdi, karakteri dhe guximi komik mund të bashkëjetojnë.

Në tërësi, sezoni i parë i “Saturday Night Live UK” ka treguar se formati mund të përshtatet në një terren britanik pa humbur energjinë e origjinalit. Jo çdo skeç ka qenë goditje, por më të mirët kanë qenë mjaftueshëm të freskët, të çuditshëm dhe të mprehtë për ta kthyer këtë eksperiment në sukses. /GazetaExpress/