Rikthimi i Sugar dhe zëri i Bob Mould

Arte

Gazeta Express

16/04/2026 20:00

Në fillim të viteve ’90, grupi Sugar u bë një nga emrat më të fuqishëm të rock-ut alternativ, i udhëhequr nga Bob Mould – një figurë ikonike e skenës së rock-ut të asaj kohe. Tingulli i tij karakteristik, i mbingarkuar me volum dhe energji, ishte zemra e grupit.

“Kur luanim live, ndihesha i përfshirë nga ajo mur tingujsh,” kujton basisti David Barbe. “Bob ishte aq i zhurmshëm sa shpesh e shihja bateristin, por nuk e dëgjoja dot.”

Edhe vetë bateristi Malcolm Travis pranon se volumet ishin ekstreme: “Në fillim nuk përdorja tapa për veshët. Shumë shpejt kuptova që ishte e pamundur ndryshe.”

Megjithatë, Sugar nuk ishte thjesht zhurmë. Albumi i tyre debutues Copper Blue (1992) bashkoi agresivitetin e rock-ut me melodi të forta dhe struktura pop, duke i dhënë grupit sukses kritik dhe komercial të papritur për një artist që deri atëherë kishte qenë në skenën underground.

Mould e shkroi materialin në një periudhë kur rock-u alternativ po shpërthente në mainstream, pas suksesit të Kurt Cobain dhe Nirvana. Por vetë Mould nuk ishte në qendër të kësaj vale – ai ndodhej në periferi të saj, duke u përpjekur të mbijetonte artistikisht pas shpërbërjes së grupit të tij të mëparshëm Hüsker Dü.

Pavarësisht izolimit, ai vazhdoi të shkruante dhe të eksperimentonte. Një moment kyç ishte kur u lidh me label-in Creation Records dhe u frymëzua nga albumi Loveless i My Bloody Valentine, që ndikoi thellësisht në estetikën e tij zanore.

Së bashku me Barbe dhe Travis, Mould formoi Sugar dhe shpejt kuptoi se nuk ishin thjesht muzikantë shoqërues, por një grup i vërtetë. Albumi Copper Blue u prit me entuziazëm të madh, duke fituar edhe çmime të rëndësishme dhe duke i sjellë grupit sukses ndërkombëtar.

Por pas kulmit, presioni u rrit. EP-ja Beaster dhe më pas albumi i dytë treguan një anë më të errët dhe më të tensionuar të grupit. Në atë periudhë, ndryshoi edhe klima e rock-ut alternativ: fama, industria dhe ekspozimi mediatik nuk ishin më të njëjtat.

Në prill të vitit 1994, gjatë regjistrimeve të albumit të dytë, lajmi për vetëvrasjen e Kurt Cobain tronditi skenën muzikore. Për Mould, kjo ishte një pikë kthese. “E ndërpremë gjithçka. Nuk kishte më kuptim të vazhdonim,” thotë ai.

Pas disa përpjekjeve të mëvonshme dhe një turneu të fundit, Sugar u shpërbë në mesin e viteve ’90. Mould vazhdoi karrierën solo me sukses, ndërsa anëtarët e tjerë iu përkushtuan projekteve dhe punës akademike apo muzikore.

Tani, më shumë se tre dekada më vonë, grupi është ribashkuar për turne në SHBA dhe Evropë dhe ka regjistruar dy këngë të reja. Por Mould e sheh këtë rikthim më shumë si një përvojë reflektimi sesa një fillim të ri.

“Kur isha në vitet ’90, mendoja vetëm si ta mbaja këtë gjë gjallë,” thotë ai. “Sot dua thjesht ta shijoj, diçka që atëherë nuk munda.” /GazetaExpress/