Dëshmi tronditëse pretendon: “Jezusi nuk u kryqëzua kurrë”

Mistere

Gazeta Express

19/02/2026 21:29

Regjisori veteran Julian Doyle, i njohur për punën në Monty Python’s Life of Brian, pretendon se ka gjetur dëshmi të reja që sugjerojnë se Jezusi nuk vdiq nga kryqëzimi, dhe pretendon se inteligjenca artificiale mund ta vërtetojë këtë.

Doyle shpjegon se idenë e mori gjatë montimit të skenës ikonike ku Eric Idle, Graham Chapman dhe John Cleese këndojnë Always Look on the Bright Side of Life mbi kryqet e tyre, një skenë që e shtyri drejt dekadave kërkimesh.

40 vjet më vonë, ai argumenton se njeriu i ekzekutuar nga romakët ishte në të vërtetë Juda i Galilesë, një rebel që mori pjesë në një kryengritje. Ai beson se krishterët e hershëm bashkuan identitetet dhe se Jezusi, në vend të kryqëzimit të vërtetë, përjetoi një kryqëzim simbolik më herët, para se të vritej më vonë me gurë. Sipas Doyle, këto dy narrativa gradualisht u përzien, duke formuar tregimin tradicional të kryqëzimit dhe ringjalljes.

Pas 40 vjet kërkimesh private, 83-vjeçari beson se inteligjenca artificiale i ka mundësuar të testojë këtë dyshim, duke pretenduar se rezultatet paraprake mbështesin pikëpamjet e tij.

Doyle thotë se duke futur në sistemet kryesore të AI pothuajse 100 kontradikta të dukshme nga Bibla, ai arriti të demonstrojë se njeriu ekzekutuar nën Ponz Pilatin nuk ishte Jezusi, por Juda.

Sipas tij, modelet kryesore të AI, përfshirë ChatGPT, Claude, Grok, DeepSeek dhe Google Gemini, e vlerësuan shpjegimin e tij më koherent se narrativa tradicionale e Ungjillit.

Ai ka botuar këtë argument në librin e tij të ri, How to Unravel the Gospel Story Using AI, duke e paraqitur si një udhëzues hap pas hapi që lejon lexuesit të përsërisin procesin e analizës vetë.

Tregimi konvencional thotë se Jezusi u kryqëzua në Golgota jashtë Jeruzalemit, vdiq mbi kryq dhe u ringjall tre ditë më vonë – themeli i besimit kristian.

Doyle konteston çdo fazë të këtij tregimi. Ai argumenton se Jezusi ishte mësues dhe mistik që përjetoi një ritual simbolik kryqëzimi të cilin e mbijetoi, para se të vritej më vonë me gurë, nën akuza për magji dhe blasfemi.

Sipas Doyle, ndjekësit e hershëm bashkuan jetët e dy burrave të ndarë në një narrativ të vetme, duke krijuar imazhin e shpëtimtarit të kryqëzuar dhe të ringjallur.

Ai mbajti teorinë kryesisht private për vite me radhë, nga frika e talljes, ndërsa vazhdonte të krahasonte tekste dhe referenca historike duke përdorur atë që e quan “procesi i eliminimit të pamundësive”.

Doyle thotë se inteligjenca artificiale ka rëndësi sepse mund të përpunojë sasi të mëdha materialesh pa supozime teologjike. Pas futjes së 99 sfidave ndaj narratives së Ungjillit, ai pretendon se secili sistem e vlerësoi teorinë si logjikisht të qëndrueshme.

Për Doyle, përfundimi nuk ka ndryshuar pas dekadash studimi – vetëm që tani, argumenton ai, edhe makineritë kanë arritur të njëjtin rezultat. /GazetaExpress/