Son ruan golat për Botërorin

Futboll

Gazeta Express

21/05/2026 20:39

Son Heung-Min ende e sheh Kupën e Botës me emocionin e një fëmije. Ai e kujton mirë atmosferën e turneut të tij të parë: pritjen për ftesën, emocionet para garës dhe më pas gëzimin personal pas golit në fazën e grupeve kundër Algjerisë.

Atëherë ishte 21-vjeçar dhe shihej si shpresa e madhe e futbollit korean. Kanë kaluar 12 vjet dhe rreth 150 gola që nga ajo kohë, por një pjesë e atij emocioni ende ka mbetur. Tani, ylli i Koresë së Jugut dhe LAFC-së po përgatitet për Kupën e tij të katërt të Botës, por ndjesia mbetet thuajse e njëjtë.

“Nuk ka rëndësi sa Kupa Bote ke luajtur; Kupa e Botës është si ëndrra e një fëmije. Edhe si i rritur, kur mendoj për Botërorin, ndihem sikur jam ende fëmijë”, tha Son për GOAL, në kuadër të fushatës “Next Starts Now” të Hyundai.

Megjithatë, ky turne vjen në një moment paksa ndryshe. Entuziazmi është i njëjtë, por problemi është se Son këtë sezon nuk po shënon rregullisht me LAFC. Pas një nisjeje të fuqishme, me 12 gola në 13 ndeshje në fund të vitit 2025, golat janë tharë. Ai ende nuk ka shënuar në MLS këtë edicion, edhe pse ka grumbulluar 16 asistime në të gjitha garat.

Disa do të shqetësoheshin nga kjo situatë. Son jo.

“Ndihem mirë, ndihem shkëlqyeshëm. Natyrisht, po më mungojnë disa gola, por besoj se ata po vijnë në Kupën e Botës”, tha ai.

Son ndodhet në një pozitë të veçantë. Janë të paktë futbollistët që përfaqësojnë kaq fuqishëm një kombëtare të tërë. Korea e Jugut ka lojtarë në klube të nivelit të lartë, por Son mbetet në një nivel tjetër për nga cilësia, imazhi dhe ndikimi global. Ai është më shumë se një golashënues apo një yll me ndjekës të shumtë në rrjetet sociale; ai është simbol kombëtar dhe ndoshta futbollisti aziatik më i njohur në botë.

Tani, në moshën 33-vjeçare, ai ka misionin ta çojë Korenë më larg se në vitet e fundit.

Në vitin 2002, Korea e Jugut ishte vend organizator dhe arriti deri në gjysmëfinale. Son ishte vetëm 10 vjeç dhe e ndoqi nga televizori fitoren historike ndaj Spanjës në çerekfinale, pas penalltive. Edhe pse Korea më pas u mposht nga Gjermania në gjysmëfinale, ajo skuadër ndikoi thellë te brezi i Sonit.

Në Botërorin 2014, Son ishte vetë pjesë e skuadrës. Ai nuk ishte i panjohur në Gjermani, pasi kishte shënuar gola të rëndësishëm me Hamburgun që në moshën 20-vjeçare, por në skenën globale shihej ende si një talent premtues në një ekip nga i cili nuk pritej shumë. Korea mori një pikë ndaj Rusisë, por humbi dy ndeshjet e tjera. Son shënoi ndaj Algjerisë, por skuadra u eliminua herët.

“Botërori im i parë ishte ndryshe. Atëherë kisha një rol tjetër nga ai që kam sot. Tani jam kapiten i kombëtares dhe, natyrisht, kemi një brez të ri”, tha ai.

Vitet në vijim sollën rritje të madhe: goli i paharrueshëm që eliminoi Gjermaninë në Botërorin 2018, triumfi në Lojërat Aziatike po atë vit dhe më pas marrja e shiritit të kapitenit. Bashkë me periudhën e suksesshme te Tottenham dhe partneritetin shkatërrues me Harry Kane, Son u shndërrua në yllin që shumë kishin parashikuar.

Sot, ai është figura kryesore e Koresë së Jugut. Ka shtatë vjet që mban shiritin e kapitenit dhe djali që shënoi ndaj Algjerisë duket sikur i përket një jete tjetër.

Por tani ka edhe një ndryshim të rëndësishëm: Korea është më e fortë se më parë. Në vitin 2022, ajo arriti në fazën e 1/8 së finales dhe mposhti Portugalinë në grup. Paraqitjet e mira dhe prania gjithnjë e më e madhe e lojtarëve koreanë në klube të mëdha kanë rritur pritshmëritë ndaj Sonit dhe shokëve të tij. Ata nuk shihen më vetëm si outsiderë simpatikë.

“Presioni do të thotë se po bën mirë. Prandaj njerëzit ta japin atë presion. Unë gjithmonë mendoj pozitivisht. Kjo më bën lojtar më të mirë dhe njeri më të mirë”, u shpreh Son.

Korea ka talente reale në dispozicion. Kim Min-Jae është pjesë e rregullt e Bayern Munichut dhe pritet të rikthehet pas një dëmtimi në gju. Lee Kang-In fitoi Ligën e Kampionëve me PSG-në vitin e kaluar dhe përdoret shpesh nga Luis Enrique. Hwang In-Beom, një nga lojtarët më të dalluar të Feyenoordit në Eredivisie, pritet gjithashtu të jetë pjesë e rëndësishme e skuadrës.

Son nuk është më i vetëm, dhe ndoshta kjo e bën barrën më të lehtë për t’u përballuar.

“Bën gabime”, pranoi ai. “Por ke edhe shokë skuadre që të ndihmojnë. Prandaj gjithmonë e ndaj presionin me bashkëlojtarët. Ata më kanë ndihmuar shumë.”

Korea ka shtuar edhe një element të ri me Jens Castrop, mesfushorin e lindur në Gjermani të Borussia Mönchengladbachut, i cili pritet të bëhet lojtari i parë i lindur jashtë vendit që përfaqëson Korenë në Kupën e Botës.

“Është kënaqësi ta shohësh brezin e ri dhe të luash me ta. Mundohem t’u mësoj shumë gjëra”, tha Son.

Kjo mund të jetë pikërisht ajo që Koreas i duhet, ndërsa Son vazhdon të luajë rolin e liderit.

“Mundohem t’i ndihmoj dhe t’u jap gjëra të mira për t’i frymëzuar”, shtoi ai.

Përvoja nuk mungon as në stol. Hong Myung-bo, kapiteni i skuadrës së vitit 2002 dhe ish-trajner i kombëtares, është rikthyer. Kjo sjell një dozë të shtuar besimi në skuadër.

“Nuk mund t’i garantojmë rezultatet dhe nuk dua të them sa larg mund të shkojmë”, tha Son. “Dua vetëm që në çdo ndeshje të luajmë futbollin tonë. Të luftojmë, të jemi agresivë dhe të ndihmojmë njëri-tjetrin.”

Gjithçka do të ishte më e lehtë nëse Son do të shënonte më shpesh me LAFC, por aktualisht kjo nuk po ndodh. Skuadra ka rënë në renditjen e Konferencës Perëndimore dhe, edhe pse mbetet mes favoriteve për të bërë një ecuri të mirë, periudha e përshtatjes nën drejtimin e trajnerit të ri Marc Dos Santos ka qenë e dukshme.

“Nuk mendoj se është faji i trajnerit. Kam qenë pak i pafat; ndoshta portierët kanë bërë pritje të mira ose të jashtëzakonshme. Është përgjegjësia ime. Si mund ta fajësoj dikë tjetër?”, tha Son.

Në fund të fundit, bëhet fjalë për një futbollist që ka shënuar mbi 200 gola në të gjitha garat në nivel klubesh dhe 54 të tjerë për kombëtaren. Ai fitoi “Këpucën e Artë” të Premier League në vitin 2022, dhe kjo përvojë nuk zhduket.

“Nuk jam i shqetësuar. Kam shënuar shumë gola në të kaluarën, ata nuk zhduken. Aftësia mbetet gjithmonë aty”, tha ai.

Son e ka kaluar edhe më parë një periudhë të tillë. Në fund të sezonit 2017/18, ai nuk shënoi në 11 ndeshje radhazi, nga marsi deri në fillimin e Kupës së Botës. Më pas realizoi dy gola në tri ndeshje me kombëtaren.

Forma e Koresë kohët e fundit ka qenë e paqëndrueshme. Në mars, ajo humbi dy ndeshje radhazi ndaj Bregut të Fildishtë dhe Austrisë. Megjithatë, fitorja bindëse 2-0 ndaj SHBA-së në shtator, me futboll të shpejtë dhe kundërsulme të rrezikshme, tregoi se çfarë potenciali ka kjo skuadër. Në atë ndeshje, Son shënoi një gol dhe dha një asistim.

Ky është futbolli që ai beson se Korea mund të luajë.

“Kur vjen momenti dhe jemi të gjithë bashkë, ne luftojmë së bashku. Kjo është kultura koreane dhe këtë duam ta tregojmë në Kupën e Botës. Do të jetë një sfidë e vështirë”, tha ai.

Ndoshta kjo është gjithçka që i duhet. Kur vesh fanellën e kombëtares, Son ndien ende atë emocion fëmijëror që e ka shoqëruar që në fillim.

“Është Kupa ime e katërt e Botës, por më duket sikur është e para. Jam shumë i emocionuar”, u shpreh ai.

Dhe nëse golat nuk po vijnë tani, Son e ka një përgjigje të thjeshtë:

“Po i ruaj për Kupën e Botës.” /GazetaExpress/