Shfaqja nis si pasojat e një feste zyre të shkuar keq: një tryezë gjigante bordi, një burrë i zhveshur në dysheme, një tjetër me pantallonat e kostumit të ulura dhe dikush që urinon në një gotë uiski.
Ajo që pason është një botë surreale, e ftohtë dhe kërcënuese, që të kujton një version më të errët e më pak luksoz të serialit “Industry”: lojëra pushteti, dominimi dhe poshtërimi në një hapësirë të zbrazët, të ndriçuar ashpër. Ndërkohë, një pastruese hyn për të pastruar lëngjet trupore dhe më pas këndon “Ave Maria”.
Kjo është bota e paparashikueshme e “Bullyache”, dyshes krijuese Courtney Deyn dhe Jacob Samuel, të cilët së bashku me pesë kërcimtarë në skenë sjellin një formë të errët dhe intensive të teatrit të kërcimit.
Skenografia e Tor Studio përfshin një mur me xhama të thyer, sikur dikush të ketë përplasur një kamion përmes tij. Por “A Good Man Is Hard to Find” nuk flet thjesht për rrëmujën e një nate të shthurur. Në thelb, shfaqja trajton ata që, sipas krijuesve, “përplasën kamionin” mbi ekonominë globale në vitin 2008: bankierët që kontribuuan në krizën financiare.
Në mes të shfaqjes, toni ndryshon papritur dhe ngjarja merr formën e një loje televizive, ku këta personazhe të shthurur paraqiten si njerëzit që shkaktuan krizën. Pyetja që ngrihet është: cili do të jetë ndëshkimi i tyre?

Vepra është frymëzuar nga Bohemian Club, një institucion sekretiv në San Francisko, ku burra të pasur dhe të fuqishëm mblidhen për rituale të ndryshme, përfshirë të ashtuquajturin “cremation of care”, një ceremoni simbolike ku anëtarët heqin dorë nga shqetësimet e tyre. Në interpretimin e Bullyache, ky ritual shihet si një mënyrë për t’u çliruar nga ndjenja e fajit.
Edhe pse referenca nuk bëhet drejtpërdrejt në skenë, shfaqja përfshin një ritual që të kujton “Rite of Spring”, i shoqëruar nga Simfonia e Dhomës në do minor e Shostakovich-it. Atmosfera e rëndë përzihet me kërcime klasike, lëvizje me ndikim latin, fragmente vallesh popullore dhe imazhe thuajse fetare.
Megjithatë, në aspektin politik, shfaqja mbetet disi e kufizuar. Ajo ofron histori për këta burra, por shpesh ndalet te ideja e përgjithshme se “bankierët e mëdhenj janë të këqij”. Një trajtim më i detajuar, me personazhe më të qartë, histori konkrete dhe pasoja më të prekshme të krizës financiare 18 vite më vonë, do ta bënte mesazhin më goditës.
Aty ku shfaqja funksionon më mirë është atmosfera. Bullyache krijojnë vetë muzikën e tyre, me tinguj të rëndë, tronditës dhe këngë që përcjellin dhimbje e vetmi. Rezultati është vizualisht i fortë, i zymtë dhe ambicioz.
“A Good Man Is Hard to Find” ka ide të mëdha dhe një gjuhë skenike të spikatur, por në fund duket sikur kërkon të arrijë diçka edhe më të madhe nga sa arrin realisht të artikulojë. /GazetaExpress/