Agjërimi i ndërprerë, një trend i përqafuar nga shumë personazhe të famshëm dhe miliona njerëz që synojnë të dobësohen, mund të mos jetë më efektiv se dietat tradicionale, sipas një rishikimi të gjerë shkencor.
Shkencëtarë nga Cochrane Institute, i konsideruar standardi i artë i mjekësisë së bazuar në prova, analizuan të dhënat e 22 studimeve me rreth 2,000 të rritur, kryesisht mbipeshë ose obezë. Pjesëmarrësit ndoqën ose agjërim të ndërprerë, ose metoda klasike si kufizimi i kalorive. Përfundimi ishte i qartë: ngrënia vetëm në disa orë të ditës nuk çoi në rënie peshe më të madhe krahasuar me dietat standarde – madje as krahasuar me mosbërjen e asgjëje.
Brenda 12 muajve, personat që praktikuan agjërimin e ndërprerë humbën mesatarisht rreth 3 për qind të peshës trupore, nën pragun prej 5 për qind që mjekët e konsiderojnë klinikisht të rëndësishëm. Diferenca krahasuar me dietat e zakonshme ishte minimale dhe statistikisht jo domethënëse.

Studiuesit sugjerojnë se një arsye e mundshme është se ndjekësit e këtij regjimi shpesh konsumojnë po aq kalori sa të tjerët ose bëjnë më pak aktivitet fizik. Megjithëse mbështetësit pretendojnë se agjërimi djeg yndyrë, rrit energjinë dhe madje zgjat jetën, vitet e fundit janë shtuar shqetësimet, pasi disa studime e kanë lidhur me rrezik më të lartë për kancer të zorrës së trashë dhe diabet tip 2.
Dr. Luis Garegnani nga Universidad Hospital Italiano de Buenos Aires, i cili udhëhoqi rishikimin, tha se agjërimi i ndërprerë “nuk duket se funksionon për të rriturit mbipeshë ose obezë që duan të humbin peshë”.
Agjërimi i ndërprerë nënkupton kufizimin e marrjes së ushqimit në orë të caktuara (si plani 14:10) ose ditë të caktuara të javës (si dieta 5:2). Ai u bë popullor në vitet 2010, pasi figura si Jennifer Aniston dhe Mark Wahlberg folën publikisht për përdorimin e tij. Sot, vlerësohet se rreth një në dhjetë amerikanë e ndjek këtë dietë.
Studimi vjen në një kohë kur mbipesha dhe obeziteti janë në rritje. Sipas World Health Organization, obeziteti tek të rriturit është trefishuar që nga viti 1975; në vitin 2022, 2.5 miliardë të rritur ishin mbipeshë dhe 890 milionë prej tyre obezë.
Autorët theksuan se cilësia e provave ishte e ulët, pasi shumë studime mbi agjërimin e ndërprerë janë afatshkurtra dhe me metodologji të dobët. Për këtë arsye, nevojiten studime më të mëdha dhe afatgjata për përfundime përfundimtare. Dr. Eva Madrid nga Cochrane Evidence Synthesis Unit Iberoamerica tha se, me provat aktuale, rekomandimet duhet të bëhen rast pas rasti.

Këto gjetje përputhen me një analizë tjetër të udhëhequr nga studiues të Harvardit, botuar në British Medical Journal, e cila shqyrtoi 99 studime dhe arriti në përfundimin se përfitimet e agjërimit të ndërprerë janë “triviale” krahasuar me dietat e zakonshme me kufizim kalorik. Vetëm agjërimi me ditë të alternuara tregoi pak më shumë rënie peshe, por jo aq sa të konsiderohet klinikisht domethënëse.
Në thelb, provat aktuale sugjerojnë se agjërimi i ndërprerë mund të ndihmojë krahasuar me mosndjekjen e asnjë diete, por nuk ofron avantazh real ndaj metodave bazë dhe të qëndrueshme të kontrollit të kalorive. /GazetaExpress/