Zemërim në pistën e vallëzimit

Arte

Gazeta Express

27/03/2026 22:34

Shfaqja My Mix(ed-Up) Tape e Katie Payne është një monolog i fuqishëm dhe i drejtpërdrejtë, që brenda rreth 70 minutash arrin të ndërtojë një tablo të tërë sociale.

Payne interpreton Phoebe-n, një grua që rikthehet me hezitim nga Londra në luginat e Uellsit, vendi ku është rritur, për dasmën e kushërirës së saj në një klub tipik lokal.

Që në fillim është e qartë: Phoebe nuk dëshiron të jetë aty. Por sa më shumë që qëndron në atë ambient – mes njerëzve dhe kujtimeve që e kanë formësuar – aq më e pamundur bëhet të fshehë zemërimin që vlon brenda saj.

Nën regjinë energjike të Stef O’Driscoll, historia lëviz mes së tashmes dhe së kaluarës. Në dasmë, Phoebe përballet me miq të vjetër, përfshirë shoqen e saj të ngushtë Alex, me të cilën nuk flet prej dy vitesh, si dhe me familjen e saj të drejtpërdrejtë e shpesh të pakompromis. Ndërkohë, përpiqet të shmangë edhe përplasjet që mund ta nxjerrin jashtë nga rojet e sigurisë – për herë të dytë.

Edhe pse tani jeton në Londër, vendlindja e saj nuk ka harruar kush është në të vërtetë: një person impulsiv, i zhurmshëm dhe i vështirë për t’u injoruar. Me muzikën që shoqëron natën, ajo duket sikur duhet të “vallëzojë” përmes kujtimeve dhe tensioneve të së kaluarës.

Payne kalon me shpejtësi nga një personazh në tjetrin, duke krijuar figura të dallueshme përmes gjuhës dhe fizikalitetit. Kur përballet me biseda të vështira, Phoebe shpesh i shmang ato – duke u hedhur në situata të çrregullta ose duke u tërhequr në hapësira si tualetet apo zona e duhanit.

Teksti prek tema të rënda: ndjenjën e ngecjes, dështimin personal dhe dyshimin e vazhdueshëm nëse zgjedhjet e jetës kanë qenë të gabuara. Në të njëjtën kohë, historia eksploron edhe prirjen e Phoebe-s për dhunë, e rrënjosur në përvojat e saj si adoleshente.

Regjia rikthen vazhdimisht skena ku ajo bëhet objekt talljeje, duke i përsëritur dhe intensifikuar ato derisa humori kthehet në diçka të hidhur. Dhuna shfaqet si një rrugë shpëtimi, një reagim ndaj dhimbjes së grumbulluar – edhe pse vetë Phoebe e di se është një cikël nga i cili nuk arrin të dalë.

Edhe pse fundi i shfaqjes duket disi i shkëputur në ton, mesazhi është i qartë dhe goditës: zemërimi i saj është thellësisht njerëzor. Dhe mbi të gjitha, kjo vepër konfirmon se Katie Payne është një zë i fuqishëm dhe i papërpunuar në teatër – një talent që i përket skenës. /GazetaExpress/