ë imazhi të liderit aktual të Iranit, ajatollahut Mojtaba Khamenei, pranë një stacioni metroje në Teheran, më 9 maj.
Lufta në Iran dhe në Lindjen e Mesme më gjerë dukej se kishte hyrë në një fazë pritjeje vonë më 9 maj, ndërsa Uashingtoni po priste përgjigjen e Iranit ndaj propozimit të tij më të fundit për paqe.
Ndërkohë Teherani, i cili ende nuk ka dhënë një përgjigje zyrtare, vazhdoi të mbajë qëndrimin e tij armiqësor ndaj SHBA-së.
Korpusi i Gardës Revolucionare Islamike të Iranit, i linjës së ashpër, reagoi me zemërim ndaj vazhdimit të bllokadës detare amerikane ndaj porteve iraniane, duke kërcënuar se “çdo sulm ndaj cisternave iraniane dhe anijeve tregtare do të rezultojë me një sulm të rëndë ndaj njërit prej qendrave amerikane në rajon dhe anijeve armike”.
Kjo vjen një ditë pasi sulmet amerikane çaktivizuan dy cisterna me flamur iranian në Gjirin e Omanit, për të cilat Uashingtoni tha se po përpiqeshin të shkelin bllokadën ndaj porteve iraniane.
Komanda Qendrore e SHBA-së (CENTCOM), më 9 maj, tha se bllokada e saj detare “vazhdon të zbatohet plotësisht” dhe se që nga 13 prilli ka ridrejtuar 58 anije tregtare dhe ka çaktivizuar katër të tjera “për të parandaluar hyrjen ose daljen e anijeve nga portet iraniane”.
Pyetje për udhëheqjen iraniane
Sulmet ajrore amerikano-izraelite të nisura më 28 shkurt kanë zhdukur një pjesë të madhe të udhëheqjes iraniane, duke bërë që presidenti amerikan, Donald Trump, ta quajë regjimin “të çrregulluar” dhe pa udhëheqës të qartë.
Disa vëzhgues kanë thënë se Garda Revolucionare Islamike ka rritur pushtetin e saj dhe është kundërvënë ndaj udhëheqësve më të moderuar, të cilët kanë kërkuar arritjen e një marrëveshjeje me negociatorët amerikanë.
Më 8 maj, si Trumpi ashtu edhe sekretari amerikan i Shtetit, Marco Rubio, thanë se po prisnin një përgjigje ndaj ofertës më të fundit amerikane, që thuhet se është një memorandum njëfaqësh që do t’i jepte fund luftimeve dhe do të hapte Ngushticën jetike të Hormuzit, por do të linte për diskutime të mëvonshme disa çështje kyç, përfshirë të drejtën e Iranit për pasurimin e uraniumit.
Por, deri në orët e hershme të 10 majit sipas kohës së Lindjes së Mesme, nuk kishte asnjë shenjë se Teherani ua kishte dërguar ndërmjetësve pakistanezë përgjigjen e tij ose ndonjë koment tjetër publik, përveç një deklarate të shkurtër që vinte në pikëpyetje seriozitetin e Uashingtonit në bisedime.
“Përshkallëzimi i fundit i tensioneve nga forcat amerikane në Gjirin Persik dhe veprimet e tyre të shumta në shkelje të armëpushimit kanë shtuar dyshimet për motivimin dhe seriozitetin e palës amerikane në rrugën e diplomacisë”, tha ministri i Jashtëm, Abbas Araqchi, sipas agjencisë gjysmëzyrtare të lajmeve ISNA.
Rubio mbrojti fuqishëm veprimet e fundit ushtarake amerikane në Gjirin Persik dhe hodhi poshtë përpjekjet iraniane për të rregulluar lundrimin nëpër Ngushticën e Hormuzit, një rrugë strategjike detare përmes së cilës kalon rreth një e pesta e furnizimeve globale me naftë dhe gaz.
“Irani tani pretendon se zotëron, se ka të drejtë të kontrollojë, një rrugë ujore ndërkombëtare… Kjo është diçka e papranueshme që ata po përpiqen ta normalizojnë”, tha Rubio, pas raportimeve se Teherani kishte krijuar një agjenci për të miratuar kalimin e anijeve nëpër ngushticë. /REL