ROI – Dramatikë e ngjeshur e kapitalizmit të rrezikut

Arte

Gazeta Express

17/03/2026 21:43

Një shkencëtare e sinqertë shfaqet në një firmë të sofistikuar venture capital për të prezantuar idenë e saj me kartolina të stilit të vjetër.

Willa (Letty Thomas) injorohet fillimisht nga e reja ambicioze May (Millicent Wong), deri sa kjo kupton se Willa ka gjetur një mënyrë për të parashikuar kancerin në trupin e njeriut. Është një version i “precrime”-it të Philip K. Dick në Minority Report, por i vendosur jo në të ardhmen, por në San Francisko-n e sotme.

May, protegatja ambicioze e shefit të kompanisë, Paul (Lloyd Owen), kupton se ka një startup të rrallë dhe me vlerë të madhe – një “unicorn” – në duar. Por bashkimi i teknologjisë mjekësore të avancuar të Willës me biznesin e orientuar nga fitimi i Paul-it sjell dilemash të mëdha.

Shkrimtari dhe biznesmeni Aaron Loeb e demonstron talentin e tij në dialogun e shpejtë mes May dhe Paul, me një lloj përplasjeje në stilin e David Mamet-it, të ngjashme me Glengarry Glen Ross.

Qëllimi i tij është të tregojë çfarë mund të ndodhë kur një zbulim shkencor i madh kalon përmes mekanizmave të kapitalizmit të rrezikut – një ide ambicioze, por paksa e ngjeshur. Regjia e shpejtë e Chelsea Walker zhvillohet kryesisht në zyrën e stilit Silicon Valley të Paul-it (sofa, blender për smoothie dhe ekrane të sofistikuara).

Skenografia e Rosie Elnile ndryshon mençurisht brenda sekondash, ndërsa skenat lëvizin nga era e Covid-it drejt një të ardhmeje të afërt të paqartë.

Zbulimet mjekësore vijnë me shpejtësi: kurime për kancerin dhe Alzheimer-in, si dhe “parakurime”. Përmendet edhe aftësia e Willës për të krijuar “designer babies”. Skenari trajton pasojat etike dhe politike të shkencës, duke përfshirë një komitet të Kongresit amerikan. Shtohet edhe një aferë jashtëmartesore dhe një personazh me demencë të hershme.

Është shumë për t’u përthithur brenda rreth 100 minutave. Ka shumë ide në lojë, ndërsa historitë personale janë të shkurtra dhe nuk arrijnë të prekin emocionet. Edhe pse aktorët janë të fortë, personazhet mbeten të papërpunuara dhe ndonjëherë duket se janë kliçé (si Paul me yogën dhe smoothies).

Paul fillon si idealist, duke thënë se dëshiron të shpëtojë botën, por ambicia për fitim e tejkalon idealizmin shumë shpejt. Megjithatë, nuk është vetëm kapitalisti villain-i këtu.

Willa, si shkencëtare, shpreh pikëpamje problematike dhe teori konspirative mbi racën dhe gjenetikën, duke e afruar atë tek forcat e djathta. Në fund, është një kujtesë se zbulimi shkencor i pastër nuk mund të mbetet kurrë vërtet “i pastër”. /GazetaExpress/