Les Claypool: Pse Metallica nuk më pranoj

Arte

Gazeta Express

16/03/2026 21:11

Frontmeni i grupit Primus, basisti dhe këngëtari Les Claypool, njihet prej vitesh si një nga figurat më të veçanta të rock-ut. Me humor të çuditshëm, karaktere të pazakonta dhe një stil unik në bas, ai ka krijuar një karrierë që shpesh lëviz mes seriozitetit dhe satirës.

Gjithçka nisi në vitin 1984, kur Claypool shkroi këngën e parë për Primus. Ai ishte aq i turpshëm të këndonte në apartamentin e tij, saqë natën shkonte në një kishë të boshatisur për të regjistruar. Aty këndoi për herë të parë këngën anti-luftë “Too Many Puppies”, ku ushtarët përshkruheshin si “këlyshë të vegjël” që dërgohen në luftë.

Një histori suksesi e pazakontë

Stili muzikor i Primus – një përzierje e prog-rock, metal dhe funk – e bëri Claypool një nga figurat më të veçanta në skenën rock. Albume si Sailing the Seas of Cheese u bënë shumë të njohura në vitet ’90 dhe grupi arriti të fitojë status platin.

Claypool ka ndikuar edhe në artistë të tjerë të rëndësishëm, përfshirë Deftones, ndërsa fansat e tij përfshijnë emra si Tom Waits dhe Geddy Lee nga Rush.

Përveç kësaj, ai shkroi edhe muzikën hyrëse të serialit të animuar South Park, gjë që e bëri edhe më të njohur për publikun e gjerë.

Audicioni i dështuar me Metallica

Në vitin 1986, Claypool pati një mundësi të madhe: të zëvendësonte basistin e ndjerë Cliff Burton në grupin legjendar Metallica.

Ai shkoi në audicion pa e kuptuar sa i famshëm ishte grupi në atë kohë. Pas disa këngëve, Claypool propozoi me humor: “A doni të improvizojmë diçka nga The Isley Brothers?” – por askush nuk qeshi.

Sipas tij, ekscentriciteti i tij mund të ketë ndikuar që të mos pranohej. Por këngëtari i Metallica, James Hetfield, dha një arsye tjetër në dokumentarin Behind the Music: Claypool ishte “thjesht shumë i mirë”.

Bashkëpunimi me Sean Ono Lennon

Sot Claypool vazhdon të eksperimentojë me muzikën. Projekti i tij The Claypool Lennon Delirium, i krijuar me Sean Ono Lennon, ka publikuar albumin konceptual The Great Parrot-Ox and the Golden Egg of Empathy.

Albumi është një histori fantastike për një robot që rrezikon ta kthejë botën në kapëse letre – një metaforë për rreziqet e inteligjencës artificiale. Në të shfaqen personazhe të çuditshëm tipikë për stilin e Claypool, si një krijesë gjysmë papagall dhe gjysmë dem.

Megjithatë, mes humorit dhe fantazisë, albumi trajton tema serioze për njerëzimin dhe empatinë në epokën e inteligjencës artificiale.

Humori si mënyrë për të treguar histori serioze

Pavarësisht reputacionit si një “klloun i rock-ut”, Claypool thotë se muzika e tij gjithmonë ka pasur një anë serioze. Shpesh ai përdor humorin për të trajtuar tema si varësia, dhuna apo vështirësitë e jetës.

Edhe aventurat gjatë turneve janë pjesë e kësaj natyre të çuditshme. Claypool kujton me humor se sa herë që grupi ishte pranë një parku Disneyland, ai dhe kitaristi shkonin patjetër atje.

“Zakonisht,” thotë ai me shaka, “nën ndikimin e ndonjë substance që ndryshon mendjen.”

Një karrierë plot takime të paharrueshme

Ndërsa përgatitet për turne të reja me projektet e tij muzikore, Claypool thotë se gjëja që e bën më krenar nuk janë vetëm albumet apo sukseset, por njerëzit që ka takuar gjatë karrierës.

“Nëse versioni im 16-vjeçar do të më shihte sot,” thotë ai, “do të impresionohej më shumë nga artistët e mëdhenj që kam pasur fatin t’i takoj, të bëhem mik me ta dhe të punoj me ta. Në fund të fundit, kjo është ajo që ka më shumë rëndësi.” /GazetaExpress/