Kthimi i Black Box Recorder falë Billie Eilish

Arte

Gazeta Express

25/02/2026 20:51

Black Box Recorder, trioja britanike e njohur për këngët e saj të çuditshme dhe të pangjyrshme mbi aksidente automobilistike dhe monotoninë e përditshme suburbane, rikthehet pas një pauze të gjatë, falë rritjes së papritur të stream-eve të tyre, pas promovimit nga këngëtarja Billie Eilish.

Gitaristi John Moore tregon se gjithçka nisi kur vajza e tij i tha: “A ke dëgjuar për Billie Eilish?” Përgjigjja e tij e lodhur ishte: “Po, na ka prishur pensionin.”

Ky prurje e re solli rikthimin e grupit në skenë këtë pranverë, për herë të parë që nga viti 2009, me Moore, Luke Haines dhe vokalisten Sarah Nixey, e cila është edhe nëna e vajzës për të cilën Moore foli. Rritja e popullaritetit të tyre u nis kur Eilish postoi video duke dëgjuar këngën e tyre debutuese të vitit 1998, Child Psychology.

Kënga tregon historinë e një vajze problematike që refuzon të flasë, largohet nga shkolla dhe futet në konflikte me familjen, dhe është tipike për stilin e Black Box Recorder: një fokus i thellë te çrregullimet psikologjike në një mjedis tipik anglez, shpesh i klasës së mesme dhe suburban. Vokalet e Nixey, të qarta por pa emocion, i japin një efekt të ftohtë dhe shqetësues tek tekstet e tyre. Kjo përzierje e çoi grupin në Top 20 në Mbretërinë e Bashkuar me singlin The Facts of Life dhe prodhoi tre albume që mbeten të veçanta brenda Britpop-it.

Moore dhe Haines filluan projektin si një eksperiment ekscentrik: një “pub friendship with some songs attached”, siç e përshkruan Moore, duke u mbështetur më pas te vokalisti Nixey. Ajo solli një stil të kontrolluar dhe indiferent në këngët e tyre, duke forcuar efektin e çuditshëm dhe shpesh të errët të teksteve mbi aksidente, trishtim dhe monotoni.

Albumi debutues i tyre England Made Me (1998) u dallua për qasjen e tij unikale ndaj Britpop-it, duke reflektuar një Angli literare dhe të çuditshme, larg stereotipeve të skenës Camden të asaj kohe. Tekstet ishin të ndikuara nga literatura, absinthe dhe perceptime personale mbi jetën e përditshme në qytet.

Nixey shpjegon se, edhe pse këngët nuk ishin politikisht të orientuara, ato trajtonin presionet shoqërore, adoleshencën dhe dëshpërimin e përditshëm – tema që rezonojnë me gjeneratat e reja të ndikuara nga monotonia dhe interpretimi toksik i identitetit anglez. Stil i saj vokal i rezervuar u bë një kontrast i këndshëm me yjet më ekspresivë të pop-it, duke ofruar një lloj “sigurie” për dëgjuesit.

Vendimi për rikthim ishte i lehtë, edhe pse grupi nuk është i sigurt nëse do të ketë këngë të reja. Për tani, koncertet e ardhshme janë një mundësi për të “mbajtur psikologjikisht” këngët e tyre dhe për t’i rikthyer në botë, siç thotë Haines: “Ata janë fëmijët tanë të rrëmujshëm, dhe do të jetë kënaqësi t’i drejtojmë dhe t’i dërgojmë përsëri në botë.”

Ironikisht, Black Box Recorder përfunduan ciklin e tyre të parë ndërsa industria muzikore po përballej me piraterinë në fillim të viteve 2000, dhe tani rilindën falë influencës së rrjeteve sociale dhe algoritmeve të streaming-ut. Haines me humor thotë se ky mund të ketë qenë “qeshja e fundit” për ta, ndërsa Moore shton: “Ne nuk duam që Billie Eilish të shpjegojë ose të kërkojë falje.” /GazetaExpress/