Nëse keni dëgjuar ndonjëherë frazën “Thjesht nuk ishte e shkruar të ndodhte”, mund ta keni marrë si një justifikim për kohën e gabuar ose për një lidhje jo të përshtatshme.
Por sipas ekspertes australiane të takimeve, Louanne Ward, këto pesë fjalë të dukshme të pafajshme mund të tregojnë më shumë për mënyrën e të menduarit të dikujt dhe janë një shenjë e qartë se marrëdhënia kurrë nuk ka qenë e qëndrueshme.
Ward, e vendosur në Perth dhe me mbi 30 vjet përvojë si matchmaker, ka vërejtur një model të përsëritur tek klientët që mbeten single më gjatë, takojnë shumë persona dhe nuk arrijnë të krijojnë lidhje afatgjata.
“Klientët që mbetën më gjatë single, takuan më shumë njerëz dhe luftuan për të mbajtur një lidhje, përshkruanin marrëdhëniet e tyre të kaluara njësoj: ‘Thjesht nuk ishte personi i duhur. Nuk ishte e shkruar të ndodhte.’”
Ndërsa shumica përdorin këtë shprehje për të zbutur dhimbjen e zemrës, Ward paralajmëron se kur ajo bëhet një narrativ i përsëritur, ajo tregon diçka më të thellë se fatkeqësia.
“Kur dikush ia atribuojnë çdo marrëdhënie të dështuar fatit, nuk bëhet më fjalë për kohën, fatin apo zgjedhjet e gabuara, por për një sistem besimi,” shpjegon Ward.
Ky qëndrim njihet si “besimi në fat” – bindja që dashuria duhet të jetë e lehtë, partneri i duhur do t’ju kuptojë intuitivisht, kimia duhet të jetë instant dhe konflikti tregon papërshtatshmëri.
Ward paralajmëron se ky ideal romantik mund të minojë edhe marrëdhënie premtuese: ata që besojnë fort në këtë koncept zakonisht fillojnë marrëdhëniet duke ndjerë kënaqësi, por shpejt humbasin përmbajtjen kur hasin sfida, duke interpretuar çdo problem si dëshmi se kanë zgjedhur personin e gabuar.
Në kontrast, Ward rekomandon “besimin në rritje”, ku dashuria e qëndrueshme kultivohet:
“Një partner nuk gjendet thjesht, por ndërtohet përmes përvojave të përbashkëta, bisedave të vështira, riparimit pas konflikteve dhe zgjedhjes së njëri-tjetrit sërish dhe sërish.”

Në këtë mënyrë, kënaqësia thellohet jo për shkak të fatit, por sepse të dy partnerët investojnë, përshtaten dhe rriten së bashku.
Ward thekson se nuk ka asgjë të gabuar të besosh tek shokët e shpirtit, por problemi lind kur dikush pret që dashuria të mbetet gjithmonë e lehtë:
“Kush largohet sa herë dashuria kërkon përpjekje, nuk do t’ju shohë kurrë si ‘personin e duhur’. Jo sepse ju nuk jeni mjaftueshëm, por sepse askush nuk do të mjaftojë për dikë që beson se dashuria nuk duhet të kërkojë punë.”
Gjithashtu, Ward shpjegon se truri i grave punon me shpejtësi për të lexuar sinjale të vogla kur takojnë një partner të mundshëm, duke vendosur brenda 7-12 sekondave për të gjykuar gjërat si: udhëheqja, siguria, besimi dhe stabiliteti emocional.
Këto katër tipare janë të lidhura ngushtë me biologjinë evolucionare dhe përshtatshmërinë afatgjatë, duke treguar se vendimet romantike shpesh merren nga truri para se të flitet ose veprohet. /GazetaExpress/