James McAvoy ka bërë një rrugëtim të jashtëzakonshëm nga një lagje e thjeshtë në Glasgow drejt famës në Hollywood.
Tani, me debutimin e tij si regjisor në filmin California Schemin’, ai synon të sfidojë stereotipet për vendlindjen e tij përmes një historie të vërtetë, sa të çuditshme aq edhe domethënëse.
Filmi, i shfaqur në mbyllje të një festivali në Glasgow, tregon historinë e dy të rinjve nga Dundee që u shtirën si reperë nga Los Anxhelosi për të mashtruar industrinë muzikore dhe për të arritur sukses.

Në duart e McAvoy-t, kjo histori nuk është thjesht një mashtrim spektakolar, por një reflektim mbi miqësinë, identitetin dhe kufijtë që vendos shoqëria.
Aktori shpjegon se një nga arsyet pse e realizoi këtë film është për të treguar histori të njerëzve të zakonshëm, si ata mes të cilëve u rrit. Ai dëshiron të sfidojë idenë se njerëzit nga klasa punëtore apo nga zona të caktuara duhet të kufizohen në role apo histori të paracaktuara.


Një nga temat kryesore që trajton është paragjykimi – sidomos ai që lidhet me theksin dhe origjinën. McAvoy pranon se shpesh është ndjerë i reduktuar vetëm në “atë personin skocez”, sikur identiteti i tij të përkufizohej vetëm nga mënyra si flet. Sipas tij, ky lloj paragjykimi e zhvesh individin nga potenciali dhe e kthen në një stereotip.
Gjatë karrierës së tij të suksesshme, ai ka bashkëpunuar me regjisorë të njohur si Joe Wright dhe M. Night Shyamalan, duke luajtur role të paharrueshme në filma si Atonement dhe Split. Megjithatë, ai thekson se shumë rrallë i është dhënë mundësia të luajë role që pasqyrojnë vërtet prejardhjen e tij.
Historia e filmit lidhet ngushtë me përvojën personale të McAvoy-t: kush ka të drejtë të tregojë histori dhe si perceptohen ato nga industria. Ai kujton se shpesh i është sugjeruar se historitë nga Skocia duhet të jenë vetëm për probleme sociale si varfëria apo abuzimi, ndërsa ai beson se ato mund të jenë edhe argëtuese, dinamike dhe plot aventurë.
I rritur nga gjyshërit në një lagje të vështirë, McAvoy tregon se ka pasur një fëmijëri të mirë, megjithëse me kufizime. Pikërisht aty nisi edhe pasioni i tij për aktrimin, i nxitur nga mësuesit në shkollë. Më pas ai studioi në Royal Conservatoire of Scotland, duke punuar njëkohësisht për të mbajtur veten.


Sot, përveç suksesit në aktrim, ai është i përkushtuar të mbështesë brezat e rinj dhe industrinë e filmit në vendin e tij. Ai thekson se një vend ka nevojë për një industri të fortë kulturore për të treguar historitë e veta dhe për të përmbushur nevojat e publikut.
Në fund, projekti i tij i ri nuk është vetëm një film, por një deklaratë: identiteti nuk duhet të kufizohet nga stereotipet, dhe çdo histori meriton të tregohet – pavarësisht prejardhjes apo theksit. /GazetaExpress/