Asnjë ceremoni moderne çmimesh filmi nuk quhet e plotë pa një prezantues me humor të shpejtë dhe replika thumbuese.
Roli i tij është i ndërlikuar: duhet të mbajë ritmin e mbrëmjes, të nxjerrë e të fusë fituesit në skenë pa vonesa, të argëtojë një publik të paduruar plot yje dhe, njëkohësisht, të ofrojë edhe një performancë komike bindëse.
Prandaj shpallja e prezantuesve të BAFTA, Golden Globes apo Oscars trajtohet çdo vit me kaq vëmendje. Disa prezantime hyjnë në histori për mirë – si bashkëpunimi plot sharm i Tina Fey dhe Amy Poehler – ndërsa të tjera mbeten famëkeqe, si paraqitja e Anne Hathaway dhe James Franco në Oscars 2011, e cilësuar nga media si “e padurueshme”.

Në dhjetor, Bafta njoftoi se aktori skocez Alan Cumming do të prezantojë edicionin e 79-të të ceremonisë, duke pasuar bashkëkombasin e tij David Tennant, i cili e mbajti këtë rol në vitet 2024 dhe 2025.
Vlerësimet për Tennantin ishin mesatare, ndërsa përvoja e Joanna Lumley në vitin 2019 u konsiderua gjerësisht si dështim, përpara se Bafta të rifitonte besueshmëri me Graham Norton në 2020 dhe Rebel Wilson në 2022.
Aktorja dhe regjisorja Alice Lowe, e cila ka prezantuar çmime kritikësh në Londër, mendon se ky rol nuk është aq frikësues sa duket: “Truku është të mos jesh aq bezdisës sa njerëzit të të urrejnë.”
Sipas saj, përgatitja është thelbësore: të njohësh filmat, emrat dhe shqiptimin e saktë të tyre, për të shmangur situata të sikletshme si ajo e John Travolta, i cili në Oscars 2014 e keqshqiptoi emrin e Idina Menzel, duke hyrë në histori për gabim.
Sipas kritikes dhe podkasteres Anna Smith, zgjedhja e prezantuesit është vendimtare: ai duhet të vendosë tonin, të ruajë rrjedhshmërinë dhe të jetë i qetë përballë një audience të mbushur me yje. Nuk është e domosdoshme të jetë komedian, por duhet të ketë humor, karizëm dhe siguri.
Përvoja tregon se karizma në ekran nuk përkthehet gjithmonë mirë në skenë live. Aktorët shpesh ngatërrohen duke “qenë vetvetja”, ndërsa komedianët dhe drejtuesit e talk-show-ve ndihen më të lirë, sepse publiku ua lejon ironinë dhe shpotinë.

Megjithatë, edhe ata mund të dështojnë, siç ndodhi me Jo Koy në Golden Globes 2024 apo Seth MacFarlane në Oscars 2013.
Edhe pse dështimet mbahen mend gjatë, një prezantues i frymëzuar mund të krijojë momente ikonike. Selfie-ja e famshme e Oscars 2014, me yje si Jennifer Lawrence, Julia Roberts dhe Brad Pitt, e drejtuar nga prezantuesja Ellen DeGeneres, u bë një fenomen global.
Për Alice Lowe, prezantuesi më mbresëlënës mbetet Jonathan Ross, falë aftësisë për të kaluar pa u ndjerë nga biseda spontane te teksti i shkruar dhe improvizimi.
Në fund, suksesi i një ceremonie varet nga një ekuilibër i brishtë: humor pa arrogancë, prani pa bezdi dhe qetësi përballë kaosit. Për shumëkënd, ky e bën prezantimin e çmimeve ndoshta sfidën më të vështirë në televizion. /GazetaExpress/