Një studim i ri inkurajues sugjeron se aloe vera mund të përmbajë përbërës që ndihmojnë në luftën kundër sëmundjes së Alzheimerit, shkakut më të shpeshtë të demencës në Mbretërinë e Bashkuar.
Alzheimeri është një sëmundje progresive që prek kujtesën dhe shfaqet më shpesh te personat mbi 65 vjeç. Me kalimin e kohës, problemet e kujtesës përkeqësohen dhe mund të shfaqen simptoma të tjera, si vështirësi në të folur, ngadalësim i mendimit dhe halucinacione. Aktualisht nuk ekziston një kurë, por disa ilaçe mund të lehtësojnë simptomat në fazat e hershme dhe të mesme të sëmundjes.
Këto barna, të njohura si frenues të kolinesterazës, rrisin nivelin e disa kimikateve në tru, por shpesh shoqërohen me efekte anësore të pakëndshme, si të vjella, diarre, ngërçe muskulore dhe ngadalësim të rrahjeve të zemrës. Pikërisht për këtë arsye, vëmendja e studiuesve po drejtohet gjithnjë e më shumë drejt alternativave bimore, të cilat zakonisht tolerohen më mirë nga organizmi.
Në studimin e publikuar në revistën Current Pharmaceutical Analysis, shkencëtarët kanë identifikuar se beta-sitosteroli – një përbërës natyror bimor me strukturë të ngjashme me kolesterolin, që gjendet në mënyrë natyrale te aloe vera – ndërvepron fuqishëm me dy enzima kyçe që lidhen me humbjen e kujtesës dhe rënien e aftësive njohëse. Kjo e bën aloe verën një kandidate potenciale për zhvillimin e trajtimeve të reja kundër Alzheimerit.
Beta-sitosteroli gjendet kryesisht në xhelin e gjetheve të aloe verës dhe përdoret tashmë në suplemente ushqimore për shëndetin e lëkurës, mirëqenien e përgjithshme, uljen e kolesterolit dhe menaxhimin e simptomave të prostatës së zmadhuar.
Studimi u përqendrua në mënyrën se si përbërësit e aloe verës ndërveprojnë me dy enzima të rëndësishme: acetilkolinesterazën dhe butirilkolinesterazën. Këto enzima janë përgjegjëse për shpërbërjen e acetilkolinës, një neurotransmetues thelbësor për komunikimin mes qelizave nervore. Te pacientët me Alzheimer, nivelet e acetilkolinës janë tashmë të ulëta, çka kontribuon në humbjen e kujtesës dhe rënien njohëse.
Duke përdorur metoda të bazuara në simulime kompjuterike, studiuesit analizuan nëse përbërësit e aloe verës mund të ndërhyjnë në këto procese. Këto teknika lejojnë parashikimin e sjelljes së molekulave në trup përpara se të kalohet në eksperimente laboratorike apo prova klinike.
Sipas autores kryesore të studimit, Meriem Khedraoui, beta-sitosteroli ka treguar aftësi të lartë lidhjeje dhe stabilitet, duke e bërë një kandidat premtues për zhvillime të mëtejshme farmaceutike. Analiza tregoi gjithashtu se beta-sitosteroli dhe acidi suksinik kanë profile të favorshme përthithjeje dhe një rrezik të ulët toksiciteti në doza terapeutike.
Acidi suksinik përdoret zakonisht në produktet kozmetike për trajtimin e akneve, uljen e inflamacionit dhe balancimin e pH-së së lëkurës, por ky studim sugjeron se ai mund të ketë edhe potencial terapeutik më të gjerë.
Studiuesit theksojnë se këto gjetje janë ende në fazë të hershme. Nevojiten eksperimente laboratorike dhe prova klinike për të konfirmuar nëse këta përbërës janë vërtet efektivë dhe të sigurt për pacientët me Alzheimer. Megjithatë, studimi krijon një bazë të rëndësishme për kërkime të ardhshme mbi terapitë bimore kundër kësaj sëmundjeje.
Aktualisht, rreth 900 mijë persona jetojnë me demencë në Mbretërinë e Bashkuar dhe ky numër pritet të kalojë 1.6 milionë deri në vitin 2040. Në nivel global, numri i të prekurve nga demenca parashikohet të trefishohet deri në vitin 2050, ndërkohë që kostot shëndetësore dhe sociale tashmë arrijnë shifra shumë të larta. Pavarësisht kësaj barre, kërkimet për demencën vazhdojnë të financohen më pak se për sëmundje të tjera madhore, si kanceri, duke ngritur shqetësime për ngadalësimin e progresit shkencor në këtë fushë. /GazetaExpress/
Nga një karrierë shumëvjeçare në gazetari, drejt sipërmarrjes dhe inovacionit në ndërtim – rruga profesionale e Esat Ahmetit pasqyron...