Një teori e re mund të shpjegojë përfundimisht pse Trekanti i Bermudës ka qenë gjithmonë i lidhur me zhdukjet misterioze të anijeve dhe avionëve.
Hulumtuesit kanë sugjeruar prej kohësh se kushte të pazakonta mjedisore, si kombinime të rralla të lëshimeve të gazit metan nga fundi i detit, mund të kenë prishur përkohësisht mbajtjen lundruese dhe funksionimin e motorëve.
Sipas Ronald Kapper nga “What If Science”, ky fenomen mund të ketë qenë aktiv në të kaluarën, por është zhdukur më pas, gjë që mund të shpjegojë pse incidentet në këtë zonë janë zvogëluar gjatë dekadave të fundit.
Teoria nuk përfshin jashtëtokësorë, porta kozmike apo mallkim, por forca natyrore që mund të krijojnë përkohësisht kushte të rrezikshme. Disa shkencëtarë sugjerojnë se Trekanti i Bermudës mund të ketë qenë më i prirur për grumbullime aksidentesh për shkak të këtyre kushteve të veçanta.

Nëse kjo është e vërtetë, mund të sqarojë shekuj spekulimesh, duke ruajtur ende misterin e rajonit. Megjithatë, ekspertët paralajmërojnë se provat mbeten të kufizuara. Garda Bregdetare e SHBA-së thekson se nuk ekziston ndonjë rrezik gjeografik i njohur, dhe shumë incidente mund të jenë ekzagjeruar ose raportuar gabimisht.
Trekanti i Bermudës është një zonë e përafërt prej rreth 500,000 milje katrorë në pjesën perëndimore të Oqeanit Atlantik të Veriut. Ai përshkruhet zakonisht si një trekëndësh që lidh tre pika: Miami (Florida), Bermuda dhe San Juan (Puerto Rico).
Studimi sugjeron se shpërthimet e metanit nga fundi i detit mund të jenë një shpjegim i mundshëm për fundosjet e papritura të anijeve ose dështimet e motorëve në zonë. Këto lëshime gazi mund të kenë ulur densitetin e ujit, duke bërë që anijet të humbnin flotueshmërinë, dhe mund të kenë ndikuar edhe tek avionët e vegjël që fluturonin afër sipërfaqes së detit.
Kapper vuri në dukje se rreziqe të ngjashme nga metani ndodhin edhe në zona të tjera, por nëse Trekanti i Bermudës ka përjetuar dikur një “fushë aktive” përkohësisht, kjo mund të shpjegojë grumbullimin e zhdukjeve gjatë periudhave të caktuara.
“Zërat më spekulativë sugjerojnë diçka edhe më të çuditshme: se Trekanti u ndikua përkohësisht nga një fenomen natyror i panjohur që nuk ekziston më,” shkroi ai për “What If Science”, një faqe edukative që eksploron teori komplekse shkencore dhe historike përmes skenarëve hipotetikë.

“Jo jashtëtokësorë apo porta, por kombinime të rralla të forcave natyrore. Gazi metan i liruar nga fundi i detit, për shembull, është propozuar si një rrezik që mund të prishë flotueshmërinë dhe motorët. Ndërsa provat mbeten të debatuara, lëshimet e tilla dihet se ndodhin në rajone të tjera. Nëse dikur ekzistonte një fushë aktive nën Trekant, e cila më pas u qetësua, kjo mund të shpjegojë ngritjen dhe rënien e incidenteve.”
Disa ekspertë janë më skeptikë, si Nigel Watson, autor i Portraits of Alien Encounters Revisited, i cili tha: “Disa mendojnë se është një derë për dimensione të tjera që lejon UFO-t të futen dhe dalin nga kjo zonë, të tjerët mendojnë se anomalitë magnetike dhe energjitë e çuditshme po shkaktojnë këto ngjarje. Duhet të marrim parasysh një grup mundësish. Shumë ngjarje në Trekantin e Bermudës janë ekzagjeruar ose manipuluar për t’u dukur më misterioze, dhe ekzistojnë trekëndësha të tjera misterioze në pjesë të tjera të botës.”
Trekanti i Bermudës ka tërhequr publikun për më shumë se 500 vjet, duke filluar me raportin e Kristofer Kolombit për drita të çuditshme gjatë udhëtimit të tij në 1492.
Entuziastët paranormal kanë sugjeruar prej kohësh se zona është e mallkuar ose e lidhur me aktivitet alien, porta kohe ose qytetërime të humbura. Rajoni formon përafërsisht një trekëndësh nga Bermuda në jug të Floridës dhe lindje drejt Bahamave.
Libri i Charles Berlitz-it në 1974, The Bermuda Triangle, popularizoi idenë se mbi 1,000 jetë ishin humbur, me avionë dhe anije që zhdukeshin “pa asnjë gjurmë”.

Raste të njohura, si fundosja e pazbuluar e USS Cyclops në 1918 me të gjithë 306 anëtarët e ekuipazhit, mbeten të pazgjidhura. Teoritë për humbjen e anijes kanë përfshirë shpërthimin e manganit, rebelim, sulm nga oktapodë gjigantë ose sulm nga një submarin gjerman, të cilin marina gjermane e mohoi. Shkencëtarët kanë propozuar edhe shkaqe natyrore si ngarkesa e pabarabartë ose dështime mekanike.
Shpjegime të tjera kanë përfshirë valët e egra, fushat magnetike të pazakonta dhe mot të ekstrem. Megjithatë, sigurues si Lloyd’s of London dhe Garda Bregdetare e SHBA-së thonë se nuk ka prova se zona është veçanërisht e rrezikshme, dhe shumë nga zhdukjet e raportuara janë ekzagjeruar ose raportuar gabimisht.
Megjithatë, Trekanti vazhdon të intriguajë publikun dhe studiuesit, dhe teoria e re e metanit mund të ofrojë një shpjegim të bazuar për shekuj misteri. /GazetaExpress/