Gjetja e ekuilibrit të duhur mes gjumit dhe aktivitetit fizik mund të luajë një rol vendimtar në mbrojtjen nga sëmundjet dhe vdekja e hershme, paralajmërojnë shkencëtarët.
Një studim i ri sugjeron se ekziston një “pikë optimale” ku gjumi dhe lëvizja përputhen më së miri — dhe se më shumë gjumë nuk është gjithmonë më mirë kur bëhet fjalë për të qëndruar aktiv.
Në një studim të gjerë ndërkombëtar, studiuesit zbuluan se personat që flinin rreth gjashtë deri në shtatë orë në natë kishin tendencë të bënin më shumë hapa ditën pasuese, ndërsa ata që flinin më gjatë ishin më pak aktivë.
Studimi u udhëhoq nga shkencëtarë të Universitetit Flinders në Australi dhe u publikua në revistën shkencore Communications Medicine. Ai analizoi të dhëna nga mbi 70 mijë të rritur, në rreth 250 zona në mbarë botën, të ndjekur për më shumë se tre vjet e gjysmë.
Pjesëmarrësit përdorën pajisje personale për matjen e gjumit dhe aktivitetit fizik, gjë që u lejoi studiuesve të monitoronin kohëzgjatjen e gjumit dhe numrin ditor të hapave.
Rezultatet treguan se ata që flinin rreth gjashtë orë ecën më shumë, duke bërë mesatarisht 340 hapa më tepër ditën pasuese krahasuar me ata që flinin tetë orë. Edhe personat që flinin shtatë orë realizonin rreth 237 hapa më shumë se “fjetësit” e tetë orëve.
Kur studiuesit analizuan lidhjen mes gjumit dhe aktivitetit fizik, ata identifikuan një kurbë në formë U-je: si gjumi i pamjaftueshëm (nën gjashtë orë), ashtu edhe gjumi i tepërt (mbi tetë orë), lidhej me më pak aktivitet fizik ditën tjetër.
Këto gjetje janë të rëndësishme sepse gjumi i shkurtër dhe aktiviteti i ulët fizik lidhen secili veçmas me rreziqe më të larta për sëmundje të zemrës, diabet, obezitet, depresion, inflamacion dhe vdekshmëri nga të gjitha shkaqet.
Studime të mëparshme kanë treguar se ecja e rreth 8 mijë hapave në ditë është e mjaftueshme për të ulur rrezikun e sëmundjeve kardiovaskulare dhe vdekjes së hershme, duke vënë në pikëpyetje objektivin e vjetër prej 10 mijë hapash.
Megjithatë, analiza e re tregon se për shumicën e njerëzve është e vështirë të përmbushin njëkohësisht si rekomandimet për gjumë, ashtu edhe ato për aktivitet fizik.
Vetëm 12.9 për qind e pjesëmarrësve arritën të kombinojnë 7–9 orë gjumë me të paktën 8 mijë hapa në ditë. Ndërkohë, 16.5 për qind flinin më pak se shtatë orë dhe bënin më pak se 5 mijë hapa, një nivel që lidhet me stil jetese sedentare.
Studiuesit zbuluan gjithashtu se gjumi ndikonte më shumë te aktiviteti fizik sesa aktiviteti te gjumi, duke sugjeruar se gjumi i dobët mund të jetë një pengesë kryesore për të qenë aktiv.
Personat mbi moshën 60 vjeç dhe ata me indeks të masës trupore (BMI) mbi 32, të klasifikuar si obezë, kishin gjithashtu më pak gjasa të arrinin numër të lartë hapash.
Autori kryesor i studimit, John Flinton, studiues doktorature në Universitetin Flinders, tha se rezultatet nxjerrin në pah mospërputhjen mes këshillave ideale shëndetësore dhe realitetit të përditshëm.
“Vetëm një përqindje shumë e vogël e njerëzve arrijnë të kenë gjumë të mjaftueshëm dhe aktivitet fizik adekuat në mënyrë të rregullt,” tha ai.
“Kjo ngre pyetje serioze se sa realiste janë udhëzimet aktuale të shëndetit publik kur merren së bashku.”
Ai theksoi se studimi nuk duhet interpretuar si këshillë për të fjetur më pak qëllimisht. Hulumtimi nuk mori parasysh intensitetin e ushtrimeve apo forma të tjera aktiviteti, si noti, dhe pjesëmarrësit ishin më të ndërgjegjshëm për shëndetin sesa popullata e përgjithshme.
Sipas studiuesve, përfundimi kryesor është nevoja për udhëzime më fleksibile dhe realiste shëndetësore, që pranojnë mënyrën se si gjumi dhe aktiviteti fizik ndikojnë tek njëri-tjetri në jetën e përditshme. /GazetaExpress/