“Mos e dërgoni fëmijën në shkollë nëse nuk dëshiron të shkojë… është e dëmshme për shëndetin e tij mendor”

Keshilla Mjekësore

Gazeta Express

10/12/2025 23:22

Detyrimi i fëmijëve për të shkuar në shkollë po i çon ata drejt një “djegieje të rëndë emocionale”, gjë që mund të ketë pasoja afatgjata për shëndetin e tyre mendor, paralajmëron një trajnere prindërimi.

Abi Clarke, 34 vjeçe, beson se edhe fëmijët e ciklit fillor, madje që në moshën pesë vjeç, duhet të kenë të drejtën e një “dite pushimi për shëndetin mendor”, dhe se prindërit duhet t’i marrin seriozisht rastet kur fëmija nuk dëshiron të shkojë në mësim.

Sipas saj, simptomat e “djegies” tek fëmijët mund të shfaqen si tepër bindshmëri, apati, humbje interesi për hobi, vonesë në gjumë, shmangie të mëngjesit apo shpërthime nervore.

Ajo thotë:

“Si shoqëri, ne u bëjmë fëmijëve gjëra që s’do t’ia bënim kurrë një miku të ngushtë apo gjyshes. Por sepse janë të vegjël, ne mendojmë se është normale t’i detyrojmë — si p.sh. t’i shtyjmë të shkojnë në shkollë. Harronim që ata janë qenie njerëzore me mendime dhe ndjenja.”

Clarke shton se, nëse një fëmijë do ishte aq i mërzitur sa të mos donte të kthehej në shtëpi nga shkolla, do kishte alarm për sigurinë e tij. Por nëse një fëmijë qan ngaqë nuk do të shkojë në shkollë, shpesh kjo etiketohet thjesht si “sjellje e keqe”.

Kur detyrimi bëhet i dëmshëm

Clarke beson se nxitja e fëmijëve për të shkuar në shkollë edhe kur janë të sëmurë, të lodhur ose në vështirësi emocionale, u mëson atyre se mirëqenia e tyre nuk ka vlerë.

Ajo mendon se prindërit duhet të besojnë fëmijët kur ata shprehin nevojën për një ditë pushimi. Një ditë e tillë, sipas saj, mund të ndihmojë në uljen e ankthit dhe shmangies shkollore të bazuar në emocion.

“A shumë fëmijë përjetojnë burnout dhe mbyllen në vetvete, në vend që të jenë personalitete të gjalla dhe plot gjallëri. Bëhen tepër të bindur nga frika se mos qortohen, dhe jetojnë në gjendje të vazhdueshme alarmi.”

Kundër shpërblimeve për prezencë të plotë

Clarke mendon se çmimet për prezencë 100% duhet të hiqen, pasi i inkurajojnë fëmijët të shpërfillin nevojat e tyre fizike dhe emocionale vetëm që të mos prishin statistikat.

“Po si t’ia bëjë një fëmijë që ka vizitë tek mjeku, që është i sëmurë, apo që thjesht është tepër i lodhur? Pse duhet ndëshkuar?”, pyet ajo.

Ajo kujton se vetë është rritur me idenë se duhet të shkosh në shkollë pa marrë parasysh gjithçka, dhe sot nuk e njeh konceptin e pushimit apo rimëkëmbjes.

Fëmijët neurodivergjentë dhe lodhja nga “maskimi”

Clarke, që drejton shërbimin mentorues për prindër “SparkGuideGrow” dhe ka punuar si mësuese në ciklin fillor, mendon se sistemi aktual arsimor nuk është i përshtatur për të gjithë fëmijët.

Veçanërisht fëmijët neurodivergjentë, si vajza e saj Emily, 8 vjeç, që dyshohet se ka disleksi dhe ADHD, konsumohen emocionalisht nga “maskimi”—përpjekja për t’u dukur si gjithë të tjerët gjatë gjithë ditës.

Ajo sugjeron që, si kompromis, fëmijët të kenë të paktën një ditë pushimi për shëndetin mendor në çdo semestër, e cila të regjistrohet si mungesë e justifikuar.

A do ta abuzonin fëmijët këtë sistem?

Clarke nuk beson se fëmijët do ta keqpërdornin këtë mundësi:

“Fëmijët në përgjithësi duan të bëjnë mirë dhe duan të jenë të lumtur. Prindërit e kuptojnë shumë shpejt kur fëmija po vuan.”

Ajo shton se disa prindër frikësohen se kjo i bën fëmijët më pak “rezistentë”, por sipas saj, rezistenca mund të zhvillohet edhe përmes një qasjeje më të butë, më empatike. /GazetaExpress/