Kthehu lart

Dialogu i LDK-së

Dialogu i LDK-së Autori: Visar Berisha GazetaExpress

Ekzistojnë tre të vërteta të LDK-së për dialogun mes Prishtinës dhe Beogradit. E vërteta e parë është se LDK nuk është kundër dialogut. E vërteta e dytë është se LDK e sheh si të domosdoshme një Marrëveshje përfundimtare obliguese me Beogradin për të përmbyllur agresionin mbi qindvjeçar të shtetit serb mbi Kosovën dhe popullin e saj, e cila si rezultat përfundimtar ka njohjen reciproke mes shteteve. Dhe ekziston një e vërtetë e tretë që ka të bëjë me rrugën se si shkohet në këtë dialog dhe për pasojë edhe rezultatet e marrëveshjes.

LDK e njeh si të pakapërcyeshëm parimin se një Marrëveshje e mirë për Republikën e Kosovës burim ka legjitimitetin politik. S'ka përfaqësim, mbrojtje e negocim të favorshëm nëse nuk ka mbështetje në legjitimitetin politik të dalë nga vota qytetare. Në të kundërtën, atëherë në lojë hyjnë interesat personale të një individi a grupi, të cilët negociojnë fatet e tyre personale apo politike. Kjo është e rrezikshme.

LDK nuk mund të investoj peshën e saj politike te një Qeveri e ardhur në pushtet përdhunshëm, pas një procesi afër dy vjeçar veprimesh antidemokratike, antikushtetuese e dhune politike. Kjo Qeveri s'ka asnjë kredo morale të cilën mund t`ia mbështesësh, lërë më t`i besosh se ajo mund t`i dal zot rendit kushtetues së vendit, rend të cilin dikur e kishte goditur pamëshirshëm.

Në anën tjetër LDK mbron fuqishëm të drejtën që Kushtetuta ia njeh Qeverisë së Republikës së Kosovës për negociimin e marrëveshjeve dypalëshe dhe të obligueshme ndërkombëtarisht. Por, një qeveri që ka humbur legjitimitetin politik s'ka se si të mbajë mbi supe një projekt të tillë. Aq më tepër që në kësi gjendje një qeveri e tillë mund të jetë pre e kushteve dhe kompromiseve të dëmshme për vendin. Sepse kushdo që e mbështetë nga jashtë apo brenda për ta mbajtur gjallë apo i jep frymëmarrje një legjitimiteti të asfiksuar, mund ta ketë çmimin e lart. Kjo është e rrezikshme.

Nëse jemi në kësi gjendje, cila është rruga më e drejt? Ekzistojnë dy rrugë, e para, ta thërrasim në ndihmë sovranin dhe ai ta forcoj pozitën negociuse duke na dhënë legjitimitet politik përmes rrugës demokratike. Ose, e dyta, nëse kapja është kaq e thellë dhe e pa çrrënjosur demokratikisht, atëherë Marrëveshjen duhet ta presim në Kuvend, aty ku LDK ka të vetmen hapësirë për ta mbrojtur integritetin, sovranitetin dhe parimin unitar të Republikës. Rrugë të tretë nuk ka! Ndryshe nuk mund t`u garantohet qytetarëve të Kosovës moscenimi  vendit.

Me një fjalë, LDK jo vetëm se mbetet pjesë aktive e Dialogut, forcimit të tij dhe kërkesës për t`i trasuar atij rrugën me legjitimitet politik, por ajo është edhe garancë se s`mund të kaloj kush marrëveshje për vendin pa u përballur me LDK-në.

Institucionalizmi nuk është çorbë e lirë e zierë në kazanin e të fortit, ku futë buzët kush përkulët më shumë por rezistencë ndaj tundimit për ta shkelur Republikën.

Pra nuk është kusht sublim, në këtë rast përbashkimi në një vathë e krejt spektrit politik, sa është nevoja për ta mbrojtur me çdo çmim Republikës. LDK-së i është imponuar ky pozicion “asimetrik”, por siç po shihet ky është i vetmi i mbetur për ta korrektuar procesin.

Askush nuk duhet të ndjehet i frikësuar, përveç nëse ka plan ta rrënoj shtetësinë e këtij vendi, se LDK nuk do futet në rresht. Ajo si gjithmonë do t`ia mbajë shinat e këtij procesi!

    Data: 04 Janar 2019 13:00
    Autori: Visar Berisha

    Të tjera