Qoftë nëse ndiheni mirë vetëm apo jeni në kërkim të dëshpëruar të dashurisë, shumë njerëz pyesin veten pse ende nuk e kanë gjetur partnerin e duhur.
Një studim i ri ka identifikuar faktorët kryesorë që ndikojnë në qëndrimin beqar për një kohë të gjatë – dhe gjetjet nuk janë inkurajuese për ata që kanë ndjekur arsimin universitar.

Studiues nga Universiteti i Cyrihut përfshinë mbi 17 mijë persona nga Mbretëria e Bashkuar dhe Gjermania. Pjesëmarrësit ishin 16 vjeç në fillim të studimit dhe nuk kishin pasur më parë përvoja romantike.
Ata u pyetën çdo vit deri në moshën 29-vjeçare për karakteristikat personale, faktorët psikologjikë dhe elementë socio-demografikë.
Analiza tregoi se personat me nivel më të lartë arsimimi kishin më shumë gjasa të mbeteshin beqarë për periudha më të gjata. Gjithashtu, të jetuarit me prindërit lidhej me një probabilitet më të lartë të beqarisë, ashtu si edhe nivelet më të ulëta të kënaqësisë nga jeta.
Studimi zbuloi gjithashtu se meshkujt, në përgjithësi, priren të qëndrojnë beqarë më gjatë se femrat.
“Rezultatet tona tregojnë se si faktorët socio-demografikë, si arsimi, ashtu edhe karakteristikat psikologjike, si mirëqenia aktuale, ndihmojnë në parashikimin se kush do të hyjë në një lidhje romantike dhe kush jo”, tha bashkautori kryesor i studimit, Michael Krämer.
Një tjetër gjetje interesante ishte se personat që jetonin vetëm kishin më shumë gjasa të mbeteshin beqarë, ndërsa të jetuarit me shokë ose bashkëbanorë dukej se rritte shanset për të gjetur një partner.
Në fazën pasuese të studimit, ekipi analizoi se si zhvilloheshin kënaqësia nga jeta, ndjenja e vetmisë dhe simptomat e depresionit te beqarët afatgjatë krahasuar me ata që hynin në një lidhje.
Rezultatet treguan se të rinjtë që mbeteshin beqarë për një kohë të gjatë përjetonin një rënie më të madhe të kënaqësisë nga jeta dhe një rritje të ndjeshme të vetmisë. Këto ndjenja bëheshin më të theksuara në fund të të 20-ave, periudhë kur fillonin të rriteshin edhe simptomat e depresionit.

Sipas studiuesve, këto modele u vunë re si te meshkujt ashtu edhe te femrat. Megjithatë, sapo të rinjtë hynin në lidhjen e tyre të parë, mirëqenia e tyre përmirësohej ndjeshëm.
“Në përgjithësi, gjetjet tona tregojnë se beqaria e zgjatur në moshë të re lidhet me rreziqe të moderuara për mirëqenien psikologjike”, theksoi Dr. Krämer.
Ndërsa gjatë adoleshencës dallimet mes beqarëve afatgjatë dhe atyre që më vonë hynin në lidhje ishin minimale, ato rriteshin ndjeshëm sa më gjatë të zgjaste beqaria. Kjo sugjeron se hyrja në një lidhje të parë bëhet më e vështirë në fund të të 20-ave, veçanërisht pasi mirëqenia e ulët rrit edhe më tej gjasat për të mbetur beqar.
Në artikullin e botuar në Journal of Personality and Social Psychology, studiuesit përmbledhin se: “Të rinjtë me mirëqenie më të ulët, gjinia mashkullore, arsim më të lartë dhe që jetojnë vetëm ose me prindërit, priren të qëndrojnë beqarë për më gjatë.”
Preferenca të tjera interesante në dashuri
Një studim tjetër i kohëve të fundit ka treguar se personat beqarë që dëshirojnë të kenë fëmijë priren të tërhiqen më shumë nga partnerë që duken më të pjekur në moshë. Kjo sfidon idenë tradicionale se dëshira për fëmijë lidhet me preferencën për pamje rinore.
Ekspertët sugjerojnë se kjo tërheqje nuk lidhet me pasurinë apo aftësinë prindërore, por me perceptimin se individët më të pjekur duken psikologjikisht më të qëndrueshëm dhe “më të gatshëm” për prindërim.
Çfarë gjejnë gratë tërheqëse te meshkujt? Katër tipare të vërtetuara shkencërisht
Popullariteti – Meshkujt që janë të pëlqyer nga gratë e tjera perceptohen si më tërheqës, pasi konsiderohen më të besueshëm dhe partnerë më të mirë.
Paratë – Studimet tregojnë se gratë janë më të ndjeshme ndaj të ardhurave të një partneri sesa meshkujt, të cilët fokusohen më shumë te pamja fizike.
Muskujt – Meshkujt e gjatë dhe me trup atletik vlerësohen më tërheqës, sipas studimeve që analizojnë preferencat vizuale.
Inteligjenca – Për gati një në dhjetë persona, inteligjenca është tipari më tërheqës te një partner, një prirje e njohur si sapioseksualitet.
Në përfundim, beqaria nuk është domosdoshmërisht zgjedhje personale apo mungesë fati në dashuri, por shpesh lidhet me faktorë të ndërlikuar arsimorë, socialë dhe psikologjikë. /GazetaExpress/