Fitorja e Pirros

Dëmet të cilat mund të bëhen me propaganda dhe ndasi do e dëmtojnë procesin deri në masë kur edhe një përmbyllje e suksesshme e luftës ndaj korrupsionit mund të cilësohet si Fitore e Pirros

Pirroja i lindur pak vite pas vdekjes së Aleksandrit të Madh, u rrit nën hijen e madhështisë së të ndjerit dhe nën një seri të luftërave civile në Maqedoninë e atëhershme.

Ky fakt bëri që Pirroja nga fëmijëria të rritet refugjat në Iliri. Glauku e mori nën mbikëqyrje dhe e bëri mbret të Molosëve, por jo për shumë gjatë. Mbreti i mitur u rrezua shpejt nga froni dhe u bë refugjat për herë të dytë në jetën e tij të re.

Shumë shpejt, si i ri i tjetërsuar dy herë nga froni mbretëror në rininë e tij, ai tregoi shkathtësi të paparë për aftësitë luftarake dhe trimëri e zemër të pashoqe gjatë betejave. Aftësitë e tij e bën të rikthejë famën dhe pushtetin, përfshirë këtu edhe martesën me Antigonën dhe rikthimin e fronit në vitin 296 p.e.s.

Pirroja në fitoret e tij i përfshiu edhe elefantët e luftës, të cilët i zinin në befasi kundërshtaret e tij. Betejë pas beteje dhe fitore pas fitoreje, ndjenja ishte se qielli ishte limiti deri në marshin në vitin 279 p.e.s., kur Pirroja me ushtrinë e tij marshoi drejt Romës, betejë kjo në të cilën fitorja e përgjakshme i kushtoi shumë. Pirroja humbi mbi 3.500 ushtarë, disa prej gjeneralëve më të mirë të tij dhe shumë pajisje tjera. Që nga ajo kohë, fitoret e arritura me shumë dëme kanë marrë emrin e kësaj fitoreje të vështirë.

Asnjë tjetër emër nuk më bie në mend kur kujtoj disa prej Fitoreve të cilat karakterizuan këta muajt e fundit, dhe disa tjera në proces.

Zgjedhjet lokale në Kosovë, në veçanti në Gjakovë dhe në Prizren

Me shumë zhurmë, parregullsi dhe shkelje elementare të procesit zgjedhor, u shpall fituesi për Komunën e Gjakovës. Afro gjashtë muaj pas shpalljes së “fituesit”, në komunë ka një shije të hidhur si asnjëherë më parë në ketë vend. “Fituesit” nuk e shijojnë më fitoren, jo se kanë harxhuar pajisjet dhe të hollat për fushatë pa plan dhe pa rregulla. Tani nuk ka mjete as për gjërat më elementare për qytetarët e komunës. Situata është aq e banalizuar sa ka ditë që në ndërtesën e Komunës së Gjakovës nuk ka letër për t’i shtypur dokumentet bazike për qytetarët që i kërkojnë ato.

Zyrtarët komunalë takohen me qytetarët në përvjetorë të dëshmorëve, të të zhdukurve dhe vendtakimet deri më tani kanë qenë varrezat dhe objektet e kultit. Sloganet për punësim dhe zhvillim janë zhvendosur në slogane përkujtim dhe vajtim. Së fundmi, komuna e cila krenohej për menaxhim të suksesshëm, sivjet nuk është as në listën e 14 komunave të shpërblyera nga USAID. Vetëbesimi dhe vetëlavdërimi i mëhershëm u zëvendësua me arrogancën dhe injorancën ndaj problemeve bazike të qytetarëve, por fitorja u realizua dhe i plotëson të gjitha atributet e fitores së Pirros.

Prizreni, si një ndër komunat më të bukura dhe më të pasura të Kosovës, tregoi se i ka joshur shumë partitë politike në betejën për t’i fituar zemrat e prizrenasve në zgjedhjet e kaluara lokale. Megjithatë, kjo bukuri e komunës u shndërrua në “Bukurinë që vret” për qytetarët e saj. Pas ndryshimeve në strukturën e degës së PDK-së në Prizren, komuna ka mbetur e bllokuar në qeverisje me asamblenë të bllokuar për vendimmarrje dhe me shijen e hidhur tek prizrenasit për mundësinë e zgjedhjeve të reja.

Komuna me shumë burime të saj ishte tejet atraktive për partitë që synonin pushtetin dhe qeverisjen. Atraktiviteti është rritur bashkë me afrimin e kohës për zbatimin e projekteve të mëdha kapitale për ketë komunë, infrastruktura, universiteti, projekte këto shumë të rëndësishme kur edhe qeverisja lokale është burim i të ardhurave për partinë. Partitë (përfshirë edhe AKR-në) u pajtuan dhe u prishën për Prizrenin, koalicionet dhe degët e partive politike u ndryshuan, ndërsa gati edhe koalicioni qeveritar u rrëzua për Prizrenin. Por, mbijetoi, për qëllime të ngushta, jo për Prizrenin e as për asnjë qytet tjetër në Kosovë, por për pushtetin. Andaj, edhe fitorja në Prizren rezultoi të kthehet në Fitore të Pirros.

Lufta kundër korrupsionit – ku nuk na duhet fitorja e Pirros

Sikur drama dhe trauma e varfërisë dhe korrupsionit nuk është mjaft për qytetarët e Kosovës, ata tani traumatizohen rregullisht me deklaratat patetike të pushtetarëve të Kosovës dhënë Radio Televizionit të Kosovës, ku në monologë të ndarë flitet për madhështinë e punës dhe sukseseve të Qeverisë se Kosovës dhe gjithmonë në fokus është jeta dhe kontributi i pashtershëm i tyre. Gjithmonë pa e kuptuar se sërish po keqpërdoren mjetet e qytetarëve të Republikës së Kosovës, pasi që me mjete të tyre u ngrit dhe u financua ky medium i cili tani po shërben vetëm për një qëllim dhe synim, propagandë qeveritare.

Pse është kaq e vështirë të kuptohet nga Qeveria e Kosovës se lufta kundër korrupsionit nuk është dedikuar ta dëmtojë asnjë individ në veçanti, por është mënyra e vetme e cila do t’i ndihmojë Kosovës ta ngrisë kokën nga përulja dhe denigrimi në të cilin është zhytur. Nëse do të ketë të arrestuar dhe të dënuar në ketë proces, askush në Kosovë nuk është duke u krenuar me këtë punë. Një gjë është evidente, dëmi është bërë dhe ai do të vazhdojë ta dëmtojë Kosovën në të ardhmen.

Është më mirë të kuptohet nga të gjithë pa përjashtim se kjo është një betejë e vështirë dhe e pakëndshme, se do na dhemb diku më shumë e diku më pak, por është dhimbje që duhet të kalohet dhe pa të cilën nuk kemi të ardhme si shtet.

Andaj, dëmet të cilat mund të bëhen me propaganda dhe ndasi do e dëmtojnë procesin deri në masë kur edhe një përmbyllje e suksesshme e luftës ndaj korrupsionit mund të cilësohet si Fitore e Pirros. Fitoret e tilla nuk i duhen askujt, ndërsa është dokumentuar qartë se fituesit e Pirros nuk janë më të lumturit në botë.

Megjithatë, nëse insistohet në të, duhet ditur edhe epilogun e Pirros.

Pirroja, edhe pas zgjerimit të territorit të tij, nuk ngopej me zgjerimin. Një prej vendeve të cilat ai i synoi ishte Sparta, pasi e dinte se nuk kishte ushtri pasi meshkujt kishin shkuar në luftë dhe vendin nuk e mbronte askush. Por, u gabua rëndë dhe u ballafaqua me një rezistencë të paparë të grave spartane, të cilat e bënë të sprapsej në Argos. Në rrugët e Argosit ai u ballafaqua me një situatë të pazakontë, një përleshje në rrugë. Në mesin e kësaj përleshjeje, një grua plakë nga ballkoni e godet Pirron me një tjegull kulmi, dhe kjo ia mundëson një ushtari që ta vrasë shumë lehtë.

Uria e Pirros për zgjerim dhe pasuri i kushtoi me jetë, por jo vetëm atij.